Ο πολυτάλαντος David Uclés στο φεστιβάλ ΛΕΑ με το αριστούργημά του "Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια"
Από τις 8 έως τις 22 Ιουνίου 2026 το 18ο Φεστιβάλ ΛΕΑ (Λογοτεχνία εν Αθήναις) επιστρέφει στην Αθήνα, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι αποτελεί τη σημαντικότερη γέφυρα σε ό,τι αφορά τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό ανάμεσα στη Λατινική Αμερική, την Ελλάδα και την Κύπρο. Με θέμα «Η λογοτεχνία ως χώρος ελευθερίας», το φεστιβάλ από το 2008 φέρνει στο προσκήνιο τις πιο δυναμικές φωνές της ιβηροαμερικανικής λογοτεχνίας.
Ανάμεσα στους φετινούς πρωταγωνιστές του φεστιβάλ ξεχωρίζει ο David Uclés, ένας εξαιρετικά ταλαντούχος και πολυβραβευμένος συγγραφέας, που ανανεώνει την παράδοση του μαγικού ρεαλισμού, μεταφέροντάς τη στην Ιβηρική Χερσόνησο.
Για τις ανάγκες του νέου του μυθιστορήματος, με θέμα τον ισπανικό εμφύλιο και τίτλο Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου), που ενώνει το πραγματικό με το φανταστικό, ο David Uclés χρειάστηκε να κάνει δεκαπενταετή επιτόπια έρευνα και να καλύψει 25.000 χιλιόμετρα στην Ιβηρική. Η φιλόδοξη αυτή ιστορία της διάλυσης μιας οικογένειας, της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού, της αποσύνθεσης μιας χώρας, όπου συναντιούνται μορφές όπως ο Unamuno, ο Orwell, ο Hemingway και ο Picasso, μας καλεί να δούμε τον ισπανικό εμφύλιο αλλιώς, μέσα από το συναίσθημα, τα σύμβολα, τη μαγεία. «Επειδή έτσι καταλαβαίνω την Ιστορία. Επειδή ο εμφύλιος έχει ήδη ειπωθεί χιλιάδες φορές από πολιτική και ιστορική οπτική γωνία. Κανείς δεν τον έχει δει από μαγική, συμβολική ή συναισθηματική οπτική γωνία» επισημαίνει o συγγραφέας.
Οι απαρχές του βιβλίου μάς πηγαίνουν πολύ πίσω, στο 2009, όταν ο Uclés άρχισε να ακούει τις ιστορίες του παππού του για τον ισπανικό εμφύλιο στο χωριό τους, στην Ούμπεδα της Ανδαλουσίας. Αυτές οι χειρόγραφες σημειώσεις και οι ηχογραφήσεις θα γίνονταν, μετά τον θάνατο του παππού του το 2015, ένα φιλόδοξο έργο που θα αφηγούνταν όλη την ιστορία του πολέμου.
Το βιβλίο μάς μεταφέρει σε ένα ιβηρικό Μακόντο, συνδυάζοντας τον μαγικό ρεαλισμό του Gabriel García Márquez, την αφηγηματική ένταση της Isabel Allende και μια γραφή που συνομιλεί με την ποιητική πρόζα της Irene Solà. Μέσα από ένα οδοιπορικό σε ολόκληρη την Ιβηρική Χερσόνησο, ο Uclés δημιουργεί έναν πυκνό ιστορικό και πολιτισμικό χάρτη, αλλά και έναν καθρέφτη για τους σημερινούς αναγνώστες. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ιστορία μιας οικογένειας σε ένα ανδαλουσιανό χωριό, στη δίνη του ισπανικού εμφυλίου, σε μια χώρα που αιμορραγεί. Το πραγματικό και το φανταστικό, το επικό και το καθημερινό συνυφαίνονται σε μια αφήγηση παραληρηματική, ζωηρή και ταυτόχρονα απολύτως πειστική.
Ο Uclés ταξίδεψε πάνω από 25.000 χιλιόμετρα σε όλη την Ισπανία, ακολουθώντας τα ίχνη της σύγκρουσης. Έζησε σε διαφορετικές περιοχές για να τις βιώσει από πρώτο χέρι και βυθίστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε αναγνώσεις και διηγήσεις για τον εμφύλιο πόλεμο. Τι ανακάλυψε;
«Η αναδρομή στο παρελθόν πονάει ακόμα. Και το χειρότερο: υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται τα γεγονότα, αρνούνται τις εκτελέσεις, αρνούνται τι συνέβη. Όταν έγραφα το βιβλίο, έψαχνα για μάρτυρες. Ένας από αυτούς, ένας άνδρας 100 χρονών, μου μετέφερε τι του είχαν πει οι γονείς του: τι συνέβη σε εκείνη την πλατεία, εκείνο το βράδυ. Αυτές οι μαρτυρίες αξίζουν περισσότερο από οποιοδήποτε παραποιημένο έγγραφο. Η αλήθεια, αν την ακούσετε, θα έρθει στο φως. Η έρευνα περιλάμβανε μοναχικά ταξίδια ή ταξίδια με βαν και φίλους, αυτοσχέδιες βραδινές εξόδους, ερευνητικές επιχορηγήσεις και περιόδους πλήρους απομόνωσης, όπως ο χρόνος που πέρασα στις Άλπεις ολοκληρώνοντας το χειρόγραφο, με τους τοίχους καλυμμένους με χάρτες, χρονοδιαγράμματα, λίστες ονομάτων, δημοτικά τραγούδια χρονολογίες και τιμές εκείνης της εποχής».
Κεντρικό ρόλο στο μυθιστόρημά του έχουν οι γυναίκες, γιατί:
«Γιατί οι γυναίκες στήριξαν αυτή τη χώρα. Όταν οι άνδρες ήταν στο μέτωπο ή στη φυλακή, έχτισαν σπίτια, μεγάλωσαν παιδιά, θεράπευσαν και οργανώθηκαν. Και στη συνέχεια πλήρωσαν επιπλέον ένα τρομερό τίμημα: ταπεινώθηκαν, βιάστηκαν και ξεχάστηκαν. Έτσι, άξιζαν απόλυτη αναγνώριση. Αλλά όχι μόνο στις προσωπικές τους αφηγήσεις, αλλά και στο καλλιτεχνικό τους έργο. Έκανα εκτενή έρευνα για γυναίκες συγγραφείς, ζωγράφους και μουσικούς που σβήστηκαν από την Ιστορία. Ήθελα το βιβλίο να είναι και ένα είδος φόρου τιμής σε αυτές τις κρυφές μορφές.
Γεννημένος το 1990 στην Ούβεδα της Ανδαλουσίας, ο Uclés θεωρείται ήδη ένας από τους πιο δυναμικούς νέους συγγραφείς της σύγχρονης ισπανικής λογοτεχνίας. Το βιβλίο του Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια έχει εξελιχθεί σε εκδοτικό φαινόμενο, αφού στην Ισπανία έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 400.000 αντίτυπα, μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες και θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Μάλιστα, έχει αποσπάσει πλήθος σημαντικών διακρίσεων, μεταξύ των οποίων τα Premio Cálamo Libro del Año 2024, Premio Andalucía de la Crítica 2025, Premio Andalucía de las Letras 2025 και Premio Dulce Chacón 2025. Υποψήφιος της Ισπανίας για το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2025 και φιναλίστ για το βραβείο Catedra Vargas Llosa, ο Uclés συνεχίζει μια εντυπωσιακή διεθνή πορεία, με έντονη δημιουργική ενέργεια.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ DAVID UCLES ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΕΑ
Παρουσίαση βιβλίου και γνωριμία με τον David Ucles
Τρίτη 16 Ιουνίου 2026, στις 9 μ.μ. στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας (ταράτσα)
Με τον Ισπανό συγγραφέα συνομιλεί ο Κωστής Κορνέτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.
Στα ισπανικά και στα ελληνικά.
Συζήτηση «Ιστορική μνήμη και λογοτεχνία»
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, στις 7.30 μ.μ., στο Goethe-Institut Athen
H Νικαραγουανή Gioconda Belli και ο Ισπανός David Uclés θα ανταλλάξουν απόψεις για την ικανότητα της μυθοπλασίας να ανασυνθέτει το παρελθόν.
Συντονίζει ο μεταφραστής Κωστής Αθανασίου.
Στα ισπανικά και στα ελληνικά.
Καφέ-συνέντευξη «Ανακαλύπτοντας τον David Uclés»
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026, στις 5 μ.μ., στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας (Βιβλιοθήκη Χουάν Κάρλος Ονέτι)
Ο David Uclés συνομιλεί με τον Javier Campillo, βιβλιοθηκάριο του Ινστιτούτου Θερβάντες.
Στα ισπανικά.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να αφήσει τη συσσωρευμένη στάχτη να βγει, ενός ποιητή́ που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού έπειτα από έναν βομβαρδισμό́, και ενός δασκάλου που μαθαίνει στους μαθητές του πώς να παριστάνουν τους νεκρούς. Ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας συσκότισης, και μιας χωρικής που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της. Ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη κοντά στο Μπρουνέτε και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός κατοίκου της Γκερνίκας που οδηγεί μέχρι το Κέντρο του Παρισιού ένα φορτηγάκι με τα καπνισμένα συντρίμμια μιας αεροπορικής επίθεσης, και ενός πληγωμένου σκύλου που το αίμα του θα βάψει την τελευταία λωρίδα μιας εγκαταλειμμένης σημαίας του Μπαδαχόθ.
Ιδού, λοιπόν, η ιστορία του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και μιας ετοιμοθάνατης Ιβηρικής, όπου το φανταστικό́ καθρεφτίζει τη σκληρότητα του πραγματικού· όπου τα πεπρωμένα μιας ολόκληρης γενιάς ελαιοπαραγωγών από́ τη Χάντουλα διασταυρώνονται με εκείνα των Αλμπέρτι, Λόρκα και Ουναμούνο· των Ροδορέδα, Θαμπράνο και Κεντ· των Χέμινγουεϊ, Όργουελ και Μπερνανός· του Πικάσο και του Ορτέγκα ι Γκασέτ· του Αθάνια και του Φράνκο· όπου το επικό́ και το ηθογραφικό́ πλέκονται και δημιουργούν μια μεγαλειώδη ταπισερί, ποιητική́ και γκροτέσκα, όμορφη και παραληρηματική́.
Εκείνη τη νύχτα πέθανε κι ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσε να κληροδοτήσει το επώνυμο του Οδίστο· του πρωταγωνιστή αυτού του μυθιστορήματος, του οποίου η οικογένεια –από σαράντα μέλη που αριθμούσε το 1936– εξαφανίστηκε μέσα σε μόλις τρία χρόνια. Ποτέ ξανά δεν θα γεννιόταν ένας Αρδολέντο.
Ιδού λοιπόν η ιστορία
της διάλυσης μιας οικογένειας,
της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού,
της αποσύνθεσης μιας χώρας
και μιας χερσονήσου με άδεια σπίτια.
απόσπασμα από το βιβλίο
Η μεταφράστρια του βιβλίου Αγγελική Βασιλάκου σημειώνει
«Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τον David Uclés, συγγραφέα και νεαρό άντρα 36 ετών, Ανδαλουσιανό, από την Κεσάδα της Χαέν (τη μυθιστορηματική Ούβεδα), παράλληλα μουσικό, εικονογράφο και μεταφραστή, στην ουσία όμως έναν μποέμ τύπο που ζωγράφιζε για να πουλάει τους πίνακές του και να περιπλανιέται στον κόσμο, που τραγουδούσε παίζοντας μουσική για να ζει… Η σπίθα του βιβλίου του ξεκίνησε από μια διήγηση του παππού του για τον εμφύλιο… Και, 15 χρόνια αργότερα, εξελίχθηκε σε μια διεξοδική έρευνα απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ιβηρία, για να καταλήξει σ’ ένα μυθιστόρημα για τον ισπανικό εμφύλιο που μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Κατά πόσο είμαστε ικανοί να σχετιστούμε με αυτούς τους ήρωες; Υπάρχουμε πραγματικά ως αναγνώστες; Και πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το μύθευμα για να μας στοιχειώσει;»
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
«Για πολλά χρόνια, η πώληση πινάκων ζωγραφικής ή το τραγούδι στον δρόμο ήταν αυτό που μου επέτρεπε να τρώω. Περνούσα τα καλοκαίρια μου στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα και για εκατό νύχτες τον χρόνο τραγουδούσα ασταμάτητα. Αυτού του είδους η ζωή αφήνει το στίγμα της πάνω σου: ένας ρυθμός, ένας τρόπος να βλέπεις τα πράγματα, μια ανθεκτικότητα. Η μουσική και η ζωγραφική με έσωσαν. Πλήρωναν το ενοίκιό μου, μου έδιναν αξιοπρέπεια. Και αυτό, κατά κάποιον τρόπο, είναι περασμένο στο βιβλίο: ο ρυθμός, οι σιωπές, οι εικόνες, τα χρώματα. Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, υπάρχει μια ομορφιά που έχει να κάνει πολύ με αυτές τις τέχνες».
«Αυτός είναι ο τρόπος που βγάζω χρήμα ενώ γράφω» αποκαλύπτει o David Uclés στους ακολούθους του στο Instagram.
ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«Το πιο τολμηρό και λαμπρό μυθιστόρημα της χρονιάς είναι αυτό το μνημειώδες έργο του David Uclés, μια ιστορία για τον ισπανικό εμφύλιο με σουρεαλιστική πινελιά, και έναν αφηγητή σε στιλ Θερβάντες που αιχμαλωτίζει αμέσως τον αναγνώστη».
El Pais
«Ο David Uclés καταφέρνει να αφηγείται με χιούμορ, ευφυΐα και μεγάλες δόσεις φαντασίας. Ένας εξωπραγματικός μαγικός ρεαλισμός γεμάτος λυρισμό περιβάλλει ολόκληρο το μυθιστόρημα».
El Mundo
«Ο David Uclés έχει αναβιώσει με λαμπρό τρόπο τον μαγικό ρεαλισμό –ένα είδος που σπάνια επιλέγεται για την αντιμετώπιση ιστορικών θεμάτων– πυροδοτώντας μια συζήτηση γύρω από τη γραφή, την ιδεολογία και την Ιστορία».
La Vanguardia
«Σε αυτό το μωσαϊκό ιστοριών, ο συγγραφέας επιλέγει να ακολουθήσει τα χνάρια βετεράνων του μαγικού ρεαλισμού, όπως ο Gabriel García Márquez και η Isabel Allende. Η πρωτοτυπία του Uclés προσφέρει στη λογοτεχνία έναν νέο, παλλόμενο ρυθμό».
Rockdelux
«Ο Uclés αναπλάθει τη βία, τα εγκλήματα και τις πολεμικές αντιδικίες, αλλά και τα όνειρα και τα ιδανικά, σε ένα στιλ μαγικού ρεαλισμού που πλησιάζει το έργο του Günter Grass στο Τενεκεδένιο ταμπούρλο».
Ara
«Κανένα σύγχρονο μυθιστόρημα δεν με έχει συγκινήσει τόσο πολύ όσο Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια».
Ian Gibson, συγγραφέας
Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Ο David Uclés (Νταβίντ Ουκλές, 1990), συγγραφέας, μουσικός και ζωγράφος, σπούδασε διερμηνεία και μετάφραση. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα El IIanto del leon (Βραβείο Complutense, 2019), Emilio y Octubre (2020) και La ciudad de las luces muertas (Premio Nadal 2026). Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια είναι καρπός δεκαπενταετούς επιτόπιας έρευνας, για τις ανάγκες της οποίας ο συγγραφέας κάλυψε ατέλειωτα χιλιόμετρα στην Ιβηρική Χερσόνησο. Το βιβλίο αποδείχτηκε εκδοτικό φαινόμενο στην Ισπανία, μεταφράζεται σε πάνω από 20 γλώσσες κι έχει πουλήσει περισσότερα από 400.000 αντίτυπα. Έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων, μεταξύ των οποίων τα Premio Cálamo Libro del Año 2024, Premio Andalucía de la Crítica 2025, Premio Andalucía de las Letras 2025, Premio Dulce Chacón 2025. Ετοιμάζεται η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου.
,
