NO BUGDET STORY του Ρένου Χαραλαμπίδη | 30 χρόνια Επετειακή Επανέκδοση

30 χρόνια μετά. Η ταινία επιτέλους είναι έτοιμη. Με τη μουσικη γραμμένη από τον σκηνοθέτη.

Mία ταινία σημείο αναφοράς για το ελληνικό ανεξάρτητο σινεμά της δεκαετίας του ’90.

Ο ΡΕΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΥΣ – ΕΚΠΛΗΞΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ.

Μαζί θα προβάλλεται και η ΜΜ του Ρένου Χαραλαμπίδη «Κατ’ αρχήν… Δεν με λένε Γκούφη».

NO BUDGET STORY
1997
Σκηνοθεσία / Σενάριο: Ρένος Χαραλαμπίδης 
Πρωταγωνιστούν: Ρένος Χαραλαμπίδης, Σμαράγδα Καρύδη 
Μουσική: Ρένος Χαραλαμπίδης 
Μοντάζ: Ρένος Χαραλαμπίδης 
Mε τους: Ρένος Χαραλαμπίδης, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Δήμητρα Παπαδήμα, Γιώργος Βουλτζάτης, Βάνα Πεφάνη κ.α.
Χώρες παραγωγής: Ελλάδα 
Διάρκεια: 82'
Είδος: Ρομαντική κωμωδία/ανεξάρτητο δράμα 
Γλώσσα: Ελληνικά
Ασπρόμαυρο

ΣΥΝΟΨΗ
Νεαρός που φαντασιώνεται πως είναι σκηνοθέτης προσπαθεί να γυρίσει την «ποιητική-διαστημική» ταινία των ονείρων του, ενώ στην πορεία συγκρούεται με την πραγματικότητα, τον έρωτα και τον ίδιο του τον εαυτό.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ένας νεαρός άνδρας, ο Ειρηναίος, περιπλανιέται στην Αθήνα της δεκαετίας του ’90, παγιδευμένος ανάμεσα στη φαντασίωση ότι είναι σκηνοθέτης και στην πεζή πραγματικότητα της επιβίωσης. Ονειρεύεται να γυρίσει μια «ποιητική, διαστημική» ταινία απόλυτα προσωπικής έκφρασης, αλλά γύρω του όλα μοιάζουν να συνωμοτούν εναντίον του: η έλλειψη χρημάτων, οι αμήχανες ανθρώπινες σχέσεις, οι μικροδουλειές, οι φίλοι που έχουν παραιτηθεί, οι παραγωγοί που δεν απαντούν. Καθώς προσπαθεί να βρει χρηματοδότηση, μπλέκεται σε αλλεπάλληλες συναντήσεις, αποτυχημένα ραντεβού, σουρεαλιστικές στιγμές και καθημερινά επεισόδια που oscillate ανάμεσα στο κωμικό και το υπαρξιακό. Η ερωτική του ζωή είναι εξίσου ασταθής, με σχέσεις που γεννιούνται και σβήνουν χωρίς σαφή κατεύθυνση, ενώ η ίδια η πόλη λειτουργεί σαν σκηνικό μιας συνεχούς αναμονής: τίποτα  δεν 
συμβαίνει ακριβώς όπως το φαντάζεται, αλλά όλα αφήνουν μικρά ίχνη αυτογνωσίας.

Σιγά-σιγά γίνεται φανερό ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η ταινία που θέλει να γυρίσει, αλλά η σύγκρουση ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. Ο Ειρηναίος καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να κυνηγά μια ιδεατή καλλιτεχνική ταυτότητα ή αν θα αποδεχτεί τον εαυτό του όπως είναι, με τις αδυναμίες, τις ματαιώσεις και τις μικρές του νίκες. Γυρισμένο ασπρόμαυρο, με έντονη DIY αισθητική και αυτοσαρκαστικό χιούμορ, το No Budget Story λειτουργεί ταυτόχρονα ως ρομαντική κωμωδία, ως πορτρέτο μιας γενιάς δημιουργών χωρίς πόρους και ως προσωπική εξομολόγηση για τη διαδικασία του να κάνεις σινεμά όταν δεν έχεις τίποτα άλλο πέρα από επιμονή και φαντασία. Είναι μια ταινία για την ανάγκη της έκφρασης, για τον φόβο της αποτυχίας και για εκείνη τη λεπτή γραμμή όπου το όνειρο συναντά τη ζωή.Σιγά-σιγά γίνεται φανερό ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η ταινία που θέλει να γυρίσει, αλλά η σύγκρουση ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. Ο Ειρηναίος καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να κυνηγά μια ιδεατή καλλιτεχνική ταυτότητα ή αν θα αποδεχτεί τον εαυτό του όπως είναι, με τις αδυναμίες, τις ματαιώσεις και τις μικρές του νίκες. Γυρισμένο ασπρόμαυρο, με έντονη DIY αισθητική και αυτοσαρκαστικό χιούμορ, το No Budget Story λειτουργεί ταυτόχρονα ως ρομαντική κωμωδία, ως πορτρέτο μιας γενιάς δημιουργών χωρίς πόρους και ως προσωπική εξομολόγηση για τη διαδικασία του να κάνεις σινεμά όταν δεν έχεις τίποτα άλλο πέρα από επιμονή και φαντασία. Είναι μια ταινία για την ανάγκη της έκφρασης, για τον φόβο της αποτυχίας και για εκείνη τη λεπτή γραμμή όπου το όνειρο συναντά τη ζωή.

Το NO BUDGET STORY πρωτοπαρουσιαστηκε σαν ρομαντική κωμωδία αλλά σήμερα έχωντας και μιά συνολικότερη αίσθηση του κινηματογραφικού σύμπαντος του Ρένου  ο χρόνος αποκαλύπτει μιά άλλη πλευρά της που έχει να κάνει με την ποιητική της διάθεση. 30 χρόνια μετά. Η ταινία επιτέλους είναι έτοιμη.Με την μουσικη γραμμένη από τον σκηνοθέτη.

NO BUDGET STORY - 30 χρόνια μετά τα γυρίσματα.

Τον Αύγουστο του 1996 ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα μιας ταινίας που άφησε δυνατά την σφραγίδα της στο ελληνικό σινεμά αλλά και σε μια ολόκληρη εποχή,της δεκαετίας του ‘90.Το ασπρόμαυρο NO BUDGET STORY, ενός είκοσιεξάχρονου τότε σκηνοθέτη-ίσως του νεώτερο που γνωρισε η Ελλάδα τον προηγούμενο αιώνα- εξυμνήθηκε απο το VARIETY, ουσιαστκά εγκαινιάζοντας το «Ελληνικό Ανεξάρτητο Σινεμά».

Κι, όμως, σύμφωνα με τον δημιουργό η ταινια δεν ειχε ολοκληρωθεί. Έπρεπε να περάσουν 30 χρόνια για να βρει την μουσική της. Οπως χαρακτηριστικά λέει ο σκηνοθέτης: «Η ταινία όλα αυτά τα χρόνια ήταν για εμένα μια εκρεμμότητα. Έπρεπε να αποκτήσει δική της μουσική, μιάς και όταν είχε βγει στις αίθουσες είχα κάνει μουσική επιμέλεια από  γνωστές μελωδίες που με συγκινούσαν. Είχα  αρχίσει να συνθέτω από τότε τα βασικά μουσικά θέματα αλλά οι ελλείψεις μου σαν μουσικός δεν μου επέτρεψαν να κάνω αυτό που μου ζητούσε η ταινία. Σήμερα όμως μπορώ με χαρά και υπερηφάνια να υπογράφω το soundtrack.»

Αξίζει να σημειωθει πως είναι η μοναδικη περίπτωση,τουλαχιστον στην Ελλάδα που κινηματογραφικη ταινια ξανα παρουσιάζεται με διαφορετικη μουσικη.

Το φίλμ διαπρεγματεύετε τον ουτοπικό πόθο ενός νέου που φαντασιώνεται πως είναι σκηνοθέτης να κάνει μια ποιητική-διαστημική ταινια αυστηρά προσωπικής έκφρασης. Που δηλαδή δεν ενδιαφέρει κανέναν,ούτε καν τον ίδιο, αλλά θρέφει την προσωπική του ματαιοδοξία. Για να βρεί χρηματοδότηση, το περιβόητο «μπάτζετ»θα μπλέξει με τον καλλιτεχνικό υπόκοσμο.Θα βγει τελικά κερδισμένος αφού θα μάθει καλύτερα τον εαυτό του ξεχνώντας ή καλυτερα αδιαφορώντας για το σινεμά που δεν έχει μέσα του πραγματική ζωή. Μιά ταινια αυτογνωσίας όπως κατά βάθος όλες οι ταινίες του Χαραλαμπίδη. Ρομαντικός κινηματογράφος κατευθείαν απο την φωτιά της νιότης.

H μοναδική περίπτωση, τουλάχιστον στην Ελλάδα, που κινηματογραφική ταινία παρουσιάζεται ξανά με διαφορετική μουσική, μια έκπληξη που περιμένει το σινεφίλ κοινό.

Ειδική μνεία ΠΕΚΚ - Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1997
Βραβείο δεύτερου ανδρικού ρόλου (Γιώργος Βουλτζάτης) στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Βραβείο FIPRESCI - Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης

- Πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθεσία και σενάριο για τον 26χρονο -τότε- Ρένο Χαραλαμπίδη.

- Κόβοντας 40.000 εισιτήρια, ήρθε στην 6η θέση ανάμεσα σε 14 ελληνικές ταινίες της σεζόν.

- Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος, οι μόνοι εξπέρ τότε Έλληνες στα ειδικά εφέ, έχουν κάμεο ρόλους.

Για ελληνική ταινία, πρόκειται για μια απροσδόκητα μοντέρνα, αυτοσαρκαστική κωμωδία και ένα τεράστιο άλμα μπροστά σε σχέση με τις περισσότερες μουντές απομιμήσεις του Αγγελόπουλου που παράγει η χώρα. - Variety

«Για να καταλάβουμε πως συλλήφθηκε το greek weird wave πρέπει να πάμε 12 χρόνια πριν τον Κυνόδοντα τουλάχιστον και πιθανότατα στην προβολή της ταινίας No budget story του Ρένου Χαραλαμπίδη. Αυτή η ταινία ήταν η πρώτη καλή ταινία νέου ανθρώπου φτιαγμένη με τα νέα τότε βιντεομέσα, με άμεση επικοινωνία με το τι συνέβαινε τότε στο παγκόσμιο σινεμά που ήταν ο αμερικάνικος ανεξάρτητος κινηματογράφος.» - Αλέξανδρος Βούλγαρης

ΚΑΤ’ ΑΡΧΗΝ… ΔΕΝ ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΚΟΥΦΗ
Ένα γλυκό πυροτέχνημα, μια χειροποίητη κατασκευή. Μια περίληψη με τους παράξενους, μοναχικούς χαρακτήρες του Τζον Κασσαβέτη, με τον μινιμαλισμό των εικόνων του Τζιμ Τζάρμους, και όχι μόνο.
Σκηνοθεσία/Σενάριο: Ρένος Χαραλαμπίδης
Με τους: Κώστα Ξυκομήνος, Άννα Παϊσιου, Μάριο Ιωάννου, Γιώργο Μπακόλα, Ρένο Χαραλαμπίδη
Διάρκεια: 6:40’
Έτος: 1992

ΣΥΝΟΨΗ
Ενώ ο ντήλερ περιμένει τους πελάτες του, στις τουαλέτες λαικού bar, ένα ζευγάρι εισβάλλει και αρχίζει να τσακώνεται. Οι πελάτες μπερδεύουν τον άντρα με τον ντήλερ. Αυτός, βλέποντας πως το ζευγάρι δεν πρόκειται να φύγει, επεμβαίνει βίαια. Η Αστυνομία κάνει έφοδο μεταφράζοντας τα γεγονότα σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών και συλλαμβάνει τον άσχετο άντρα ως μεγαλέμπορο κοκαϊνης.