#MomAndTheCity Επιχείρηση Βιβλίο // Συνέντευξη με τον κ. Γανωτή για το παραμύθι Η Πολυασχούπολη και η Τεμπελοχώρα

#MomAndTheCity Επιχείρηση Βιβλίο // Συνέντευξη με τον κ. Γανωτή για το παραμύθι Η Πολυασχούπολη και η Τεμπελοχώρα

Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα είναι ένα τρυφερό παραμύθι που μιλάει στα παιδιά για το νόημα της ζωής, τις μικρές χαρές της ενώ παροτρύνει διακριτικά τους γονείς να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για αυτό που έχει πραγματική σημασία στην καθημερινότητά τους και αυτό δεν είναι άλλο από τα ίδια τα παιδιά.

Το βιβλίο αυτό περιγράφει την δίψα των παιδιών για ποιοτικό χρόνο με τους γονείς, για τρυφερότητα και αγάπη. Μία παρουσία στις απλές καθημερινές στιγμές και ήταν αρκετό για να μου τραβήξει το ενδιαφέρον.

 

Ο συγγραφέας του είναι ο κ. Στέφανος Γανωτής ένας καθηγητής που αφιέρωσε τη ζωή του στα παιδιά, στην μουσική και στη συγγραφή ενώ το 2015 έλαβε τιμητική διάκριση στο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου, στο οποίο συμμετείχε με το, βασισμένο στο βιβλίο «Αντίο Συρία», σενάριό του. Είχα τη χαρά να συνομιλήσω μαζί του για το βιβλίο που σας παρουσιάζω και παραθέτω την συνέντευξη παρακάτω στην οποία μιλήσαμε για θέματα που αφορούν τη σύγχρονη πραγματικότητα αναφορικά με τις σχέσεις γονιών-παιδιών! 

1.Κ. Γανωτή ποιά ήταν η πηγή έμπνευσης της συγγραφής του βιβλίου «Η πολυασχούπολη και η Τεμπελοχώρα»;

Τα πρώτα χρόνια που δούλεψα ως δάσκαλος  χορού σε ένα δημοτικό σχολείο παρατήρησα ότι πολλά παιδιά με αγκάλιαζαν στο διάλειμμα αποκαλώντας με «μπαμπά». Στην προσπάθειά μου να καταλάβω το γιατί συνειδητοποίησα ότι στα παιδιά αυτά έλειπε το πρότυπο του πατέρα, όχι επειδή δεν είχαν πατέρα αλλά επειδή αυτός ήταν συνεχώς απών από τη ζωή τους. Το γεγονός ότι ήμουν αρκετά μικρός και σίγουρα δεν ήθελα να «κάνω τον δάσκαλο»  στους γονείς των μικρών μου μαθητών με ώθησε να δημιουργήσω το συγκεκριμένο παραμύθι, το οποίο και αφηγήθηκα σε κάποια ευκαιρία που μου δόθηκε στους γονείς των παιδιών του σχολείου. Κάποιοι κατάλαβαν τι ήθελα να πω, κάποιοι άλλοι όχι.

 

2. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το θέμα του βιβλίου και με ποιά κριτήρια το επιλέξατε;

Το θέμα του βιβλίου είναι η έλλειψη της παρουσίας των γονιών από τη ζωή, από την καθημερινότητα του παιδιού τους και η αντικατάστασή τους από κάποιον άλλον. Στην περίπτωσή μας ο «άλλος» είναι ο καλοκάγαθος γίγαντας που ασχολείται δημιουργικά με τα μικρά παιδιά, τους μαθαίνει χίλια δυο όμορφα πράγματα και με τη δύναμη της μουσικής τα προτρέπει να ονειρεύονται.

3. Πιστεύετε πως η σύγχρονη πραγματικότητα των πολυάσχολων γονιών και των εθισμένων σε οθόνες παιδιών μπορεί να αλλάξει; Κι αν ναι με τί τρόπο χωρίς να εμποδίζει την τεχνολογική εξέλιξη των παιδιών, την επαφή τους με την τεχνολογία;

Η φυσική παρουσία του γονιού δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανενός είδους  τεχνολογικό επίτευγμα. Σίγουρα η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει πολλά στα παιδιά μας όπως και σε εμάς τους ίδιους. Η τεχνολογία δεν είναι από μόνη της «καλή» ή «κακή». Ο τρόπος με τον οποίο την χρησιμοποιούμε μπορεί να της προσδώσει τον έναν ή τον άλλον χαρακτηρισμό. Η δική μας όμως προσωπική παρουσία στη ζωή των παιδιών μας είναι  αναμφισβήτητα ο πιο σημαντικός παράγοντας, ειδικά όταν αυτή έχει χαρακτήρα ποιοτικό και ουσιαστικό.

4.Πώς αισθανθήκατε όταν πιάσατε το πρώτο σας βιβλίο στα χέρια; Ήταν όνειρο ζωής η συγγραφή;

Το πρώτο μου βιβλίο, όπως και όλα τα επόμενα είναι σαν τα παιδιά μου. Είναι ένα δημιούργημα που βγαίνει με αγαπητικό τρόπο μέσα από την καρδιά μου, παίρνει σάρκα και οστά και στη συνέχεια ακολουθεί τον δρόμο του, μοιράζεται τις εμπειρίες των αναγνωστών του και ταξειδεύει  μαζί τους. Έτσι ονειρεύομαι και για τα παιδιά μου. Να κάνουν το ταξείδι της ζωής τους  ελεύθερα και ανεξάρτητα από εμένα. Ως συγγραφέας, ακριβώς όπως και ως γονιός χαίρομαι να βλέπω το δημιούργημά μου να ακολουθεί τον δρόμο του στο ταξείδι της ζωής.

 

5. Στο βιβλίο σας ο Γίγαντας, μπαίνει στις ζωές των παιδιών και τα καθοδηγεί, παίζει μαζί τους και τα παιδιά νιώθουν ευτυχισμένα ξανά. Πώς θα μπορούσε να «μεταφραστεί» ο Γίγαντας στη σύγχρονη πραγματικότητα; Μήπως παιδεία γονιών και παιδιών; Επιστροφή στην παράδοση; Πώς έχουν πάρει τα πράγματα στην κοινωνία αυτήν την τροπή;

Αυτή είναι η μία, η «καλή» περίπτωση, του καλοκάγαθου γίγαντα. Αν σκεφτούμε όμως ότι στη θέση του γίγαντα αυτού θα μπορούσε να είναι ένας άλλος, κακός, διεφθαρμένος, επικίνδυνος για τη ζωή και την ψυχή των παιδιών μας χαρακτήρας, τότε το παραμύθι μου αυτό θα μπορούσε να λάβει τραγικές διαστάσεις . Τα πάντα είναι θέμα ευσυνειδησίας από μέρους μας και  -κάποιοι θα έλεγαν  τύχης- εγώ το λέω προσευχής για χάρη των παιδιών μας.

6.Tι θα προτείνατε στους γονείς που δεν έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, μα θέλουν να συμμετέχουν στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους ενεργά;

Δεν έχει τόση σημασία ο «ποσοτικός» χρόνος  όσο ο «ποιοτικός». Τα παιδιά μπορούν από το λίγο αλλά ουσιαστικό να προσλάβουν πολύ περισσότερη αγάπη και ενδιαφέρον από τον πολύ περισσότερο ποσοτικά, αλλά  απρόσωπο και ψεύτικο χρόνο που τους προσφέρουμε με τα υλικά αγαθά που τους εξασφαλίζουμε πολλές φορές. Αυτό που ζητάνε τα παιδιά μας είναι τις περισσότερες φορές κάτι τόσο απλό, όσο αυτή και μόνο την παρουσία μας στις μικρές στιγμές της καθημερινότητάς τους.

 

7. Τι πιστεύετε πως θα αποκομίσει  το σημερινό παιδί απο το παραμύθι σας; Σε ποιές ηλικίες απευθύνεται;

Πιστεύω ότι θα το βοηθήσει να ταξειδέψει με οδηγό τη φαντασία του μέσα στον υπέροχο κόσμο του παραμυθιού, να ονειρευτεί, να τραγουδήσει, να ασχοληθεί με το «δικό του» βιβλίο μέσα από τις διαδραστικές του σελίδες, να μάθει χίλια δυο πράγματα για τη μουσική, για τα μουσικά όργανα, για τα ζώα, για τα βιβλία. Θα χαρεί και θα ψυχαγωγηθεί με τις εξαιρετικές μουσικές του Γιάννη Ζαχαρέλλη και του Ηλία Αργυρόπουλου, θα γίνει κίνητρο για να μιμηθεί τους μικρούς μουσικούς που παίζουν στον ψηφιακό δίσκο, θα βρουν την ευκαιρία να ζητήσουν στον γονιό να καθήσει πλάι τους και να κάνουν μαζί κατασκευές, να γράψουν, να ζωγραφίσουν και να μπουν στη διαδικασία να μου ταχυδρομήσουν τις δικές τους ζωγραφιές και τα δικά τους παραμύθια.

Όμως, το παραμύθι αυτό απευθύνεται και στους γονείς, προτρέποντάς τους να ξαναγίνουν για λίγο κι αυτοί παιδιά και να ασχοληθούν με τα παιδιά τους αλλά και με το παιδί που κρύβουν κι αυτοί μέσα τους. Κάποιοι από τους ενήλικες αναγνώστες σίγουρα θα προβληματιστούνε.

8. Στο τέλος του βιβλίου, υπάρχουν παρτιτούρες καθώς και μία μικρή μουσική εγκυκλοπαίδεια. Ποιός πρέπει να είναι ο ρόλος της μουσικής στις ζωές των παιδιών; Μα και τι ρόλο έπαιξε στη δική σας ζωή η μουσική;

Η μουσική είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή του καθενός μας, μεγάλου ή μικρού. Από τη στιγμή της γέννησής μας –και ακόμα περισσότερο από τη στιγμή ακόμα της σύλληψής μας-  αρχίζει η σχέση μας με τη μουσική, τον ρυθμό και τη μελωδία και αυτό μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή. Είναι πολύ ατυχές το γεγονός της υποβάθμισης της μουσικής στην εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στο ελληνικό σχολείο. Η καλή μουσική παιδεία, όπως και γενικά η σωστή καλλιτεχνική παιδεία δίνει  στο παιδί τα απαραίτητα εφόδια για μια ολοκληρωμένη και αισθητικά ποιοτική διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Σε εμένα και ευτυχώς ακόμα περισσότερο στα παιδιά μου η μουσική είναι κομμάτι της ζωής τους. Όπως χαρακτηριστικά λέει και ο γιος μου ο Παναγιώτης: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική»

9. Ποιά είναι τα μελλοντικά σας συγγραφικά πλάνα;

Έχω στα σκαριά πολλά ακόμα παιδικά βιβλία, ένα μυθιστόρημα για ενήλικες, ένα θεατρικό έργο και μια ποιητική συλλογή.

 

Λίγα λόγια για την πλοκή του βιβλίου

Ένας γίγαντας ξυπνά έπειτα από εκατό χρόνια. Με το τεράστιο τηλεσκόπιό του βλέπει πως όλα έχουν αλλάξει γύρω του. Δύο πολιτείες έχουν χάσει το μέτρο: Στην Πολυασχολούπολη οι ενήλικες δουλεύουν πρωί και βράδυ, ενώ στην Τεμπελοχώρα χουζουρεύουν όλο το 24ωρο. Τα παιδιά τους έχουν κάθε λογής παιχνίδια, μα διψούν για προσοχή και αγάπη.

Ο καλόκαρδος γίγαντας θα αφιερώσει ποιοτικό χρόνο με τους μικρούς κατοίκους των δύο πόλεων, γεμίζοντας τις καρδιές τους με μουσικές και χρώματα. Θα δώσει, παράλληλα, ένα πολύ χρήσιμο μάθημα στους γονείς: Θα τους θυμίσει πως το πραγματικό νόημα της ζωής είναι η ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους.

Η «Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα» του Στέφανου Γανωτή, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πορφύρα, είναι ένα τρυφερό παραμύθι γεμάτο μελωδίες και πολύτιμα διδάγματα, το οποίο αξίζει να διαβάσουν ακόμη και οι μεγάλοι. Ένα διαδραστικό «πολυβιβλίο», στο οποίο εκτός από την κεντρική ιστορία θα βρει κανείς παιχνίδια και σπαζοκεφαλιές, μια μουσική εγκυκλοπαίδεια και μια ακόμη για τα ζώα, καθώς και ένα CD με τις υπέροχες μουσικές του Γιάννης Ζαχαρέλλη.

 

Για να το μοιραστούμε μαζί σας σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πορφύρα ξεκινάει διαγωνισμός!

Δύο τυχερές/οί θα κερδίσουν απο ένα βιβλίο μαζί με το μουσικό cd!

Για να δηλώσετε συμμετοχή στο fb πηγαίνετε στη σελίδα https://www.facebook.com/sophiealfin/

1) Κάντε like και share το άρθρο που θα βρείτε στη σελίδα ως ανάρτηση!

2) Σχόλιο κάνοντας tag δύο φίλους/ες!

3) Like στις σελίδες Mom And The City - Sofia Alexiou https://www.facebook.com/sophiealfin/ και Εκδόσεις Πορφύρα https://www.facebook.com/mkokkinou/

Ο διαγωνισμός θα λήξει στις 25 Ιουλίου! Οι νικητές πρέπει να έχουν ακολουθήσει όλα τα βήματα!

1 νικητής θα κληρωθεί απο το fb και 1 απο το instagram!

Για να δηλώσετε συμμετοχή στο instagram πατήστε στο link https://www.instagram.com/sophiealfin/ και ακολουθείστε τα βήματα του διαγωνισμού!

Καλή επιτυχία!

Για περισσότερο Mom And The City facebook https://www.facebook.com/sophiealfin/ βρείτε με και στο instagram https://www.instagram.com/sophiealfin/ να ξεφυλίσσουμε μαζί το βιβλίο!