MomAndTheCity // Επιχείρηση Συνέντευξη Πες τα ρε μάνα - Στέλλα Σκορδαρά

«Πες τα, ρε μάνα»
Μια διαδραστική παράσταση με πολύ χιούμορ και συγκίνηση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα μας παρουσιάσει η θεατρική ομάδα «Σκηνή Χωρίς Όρια», εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο της Χανιώτισσας συγγραφέως Άρτεμις Πλανάκη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λογότυπο.
Σήμερα συνομιλούμε με την Στέλλα Σκορδαρά, ηθοποιό και σκηνοθέτη της παράστασης.

Πώς προέκυψε η ιδέα να μεταφέρετε αυτό το βιβλίο στο θέατρο και ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη διασκευή του;
Απάντηση: Από τις πρώτες μέρες που έγινα μητέρα έπιανα τον εαυτό μου να λέει: Αυτό πρέπει να γίνει παράσταση. Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο έντονα ήταν όλα! Τ΄ αντιφατικά συναισθήματα, όπως χαρά, φόβος, αγωνία, γαλήνη,εξάντληση, ενθουσιασμός…… αστεία περιστατικά, και οι τόσες πολλές μεταμορφώσεις της γυναίκας- μητέρας είναι τα τέλεια υλικά για μια ενδιαφέρουσα παράσταση. Αλλά δεν ήξερα από πού ν' αρχίσω. Όταν άκουσα τον τίτλο του βιβλίου της κυρίας Πλανάκη Πες τα, ρε μάνα, η καρδιά μου σκίρτησε, σκέφτηκα ότι είναι αυτό που περίμενα. Πήγα αμέσως και το πήρα και ξεκίνησα να το διαβάζω.
Στο βιβλίο είχε 20 ερωτήσεις που απευθύνονταν σε μαμάδες απ' όλη την Ελλάδα και τις απαντούσαν . Ένιωσα σαν να μιλούσα με αυτές τις γυναίκες , απαντούσα κι εγώ τις ερωτήσεις και είχα τόσα να μοιραστώ. Στη συνέχεια κάλεσα την Margot Newkirk ,ηθοποιό, και την Ναταλία Παρθενίου, χορεύτρια, (μαμάδες και οι δύο) να ξεκινήσουμε απαντάμε τις ερωτήσεις και αυτοσχεδιάζουμε στην σκηνή χωρίς να ήμαστε σίγουρες ότι αυτό μπορεί να γίνει παράσταση. Το αποτέλεσμα ήταν και να δημιουργηθεί αυτή η παράσταση και να γίνει αβίαστα, σχεδόν χωρίς προσπάθεια , με απόλαυση και βαθιά θεραπευτικό αντίκτυπο στις ζωές μας!
Η μεγάλη πρόκληση σε αυτό το εγχείρημα είναι αυτή η ιστορία της μητρότητας , που τόσο με αφορά, να φύγει από το προσωπικό, να μεγαλώσει, να γίνει πανανθρώπινο. Να αφορά όχι μόνο κι άλλες μαμάδες αλλά και τους άντρες τους, ταπαιδιά τους, όλες τις γυναίκες….. και γενικά όποιον τον έφερε στον κόσμο μάνα!

-Ως σκηνοθέτιδα, πώς δουλέψατε για να μετατρέψετε τις γραπτές «πραγματικές εμπειρίες γυναικών και μητέρων» σε έναν ζωντανό, παραστατικό κόσμο;
Απάντηση: Στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης είναι οι δικές μας απαντήσεις στις ερωτήσεις του βιβλίου, οι οποίες προέκυψαν μέσα από σωματικούς αυτοσχεδιασμούς. Σε κάποια σημεία χρησιμοποιούμε αυτούσιες απαντήσεις γυναικών από το βιβλίο. Σ'αυτή την περίπτωση ήμασταν πολύ προσεχτικές προκειμένου να σεβαστούμε την κατάθεση ψυχής που έχουν κάνει , αλλά δεν χάσαμε και το χιούμορ μας.
-Το δελτίο τύπου αναφέρει ότι η παράσταση φωτίζει τη δυσκολία, το βάρος και τη μοναξιά της μητρότητας. Πιστεύετε ότι η κοινωνία μας εξακολουθεί να εξιδανικεύει τη μητρότητα, κρύβοντας κάτω από το χαλί τις σκοτεινές ή κουραστικές της
πλευρές;
Απάντηση: Όσο κοινωνική κι αν ήταν μια μαμά πριν γεννήσει περνάει ώρες μόνη με ένα μωρό. Ακόμα κι αν ζει σ' ένα σπίτι που γίνεται το αδιαχώρητο από κόσμο υπάρχει τόση μοναξιά απέναντι στην ευθύνη που έχει αναλάβει, στο βάρος που κουβαλά και τον φόβο. Η κοινωνία μέσα από τις διαφημίσεις , τα τσιτάτα, τις influencers μαμάδες…. βάζουν τις γυναίκες στη σύγκριση… Πάντα κάποια άλλη τα κατάφερε καλύτερα από μένα…. Τι κρίμα; Πάλι διαχωρισμός κι ακόμα μεγαλύτερη μοναξιά. Στην Αμερική ξεκίνησε μια πολύ μεγάλη συζήτηση για την μητρότητα με αφορμή την δίκη της Λίντσεϊ Κλάνσι ( της γυναίκας που σκότωσε τα τρία της παιδιά κι αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει.) Πρόκειται για μια στυγνή δολοφόνο ή για αποτυχία του συστήματος; Και ποιο σύστημα; Οικογένεια; Σύζυγος; Σχολεία; Γιατροί; Οι γυναίκες έχουν αρχίσει να μιλάνε , να θέτουν ερωτήματα κι η κοινωνία οφείλει να τις ακούσει.

-Το «Πες τα, ρε μάνα» υπόσχεται να δείξει ότι καμία γυναίκα δεν είναι μόνη. Πώς λειτουργεί το θέατρο ως ένα μέσο ανακούφισης και συλλογικής θεραπείας για τις γυναίκες σήμερα;
Απάντηση: Θα πούμε μια ιστορία για το ταξίδι της μητρότητας, τόσο ιερή και τόσο μπανάλ ταυτόχρονα… τόσο πανανθρώπινη και διαχρονική. Τα ανείπωτα είναι που φέρνουν αδιέξοδα… όταν μια ιστορία αποκτά φωνή και υπάρχουν άνθρωποι να την ακούσουν η θεραπεία ξεκινά και για τους πομπούς και για τους δέκτες. Με το χέρι στην καρδιά πιστεύω ότι η παράστασή μας είναι λυτρωτική.

-Η παράσταση χαρακτηρίζεται ως διαδραστική, με έντονο το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού. Πόσο έτοιμη είναι η ομάδα για το «απρόβλεπτο» που φέρνει η διαρκής αλληλεπίδραση με το κοινό;
Απάντηση: Η παράσταση είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αλλάζει μέχρι τελευταία στιγμή. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου δημιουργήθηκε από τους αυτοσχεδιασμούς αλλά και επηρεάζεται από την διάδραση με το κοινό. Είμαστε πανέτοιμες για το απρόβλεπτο αλλά οι μουσικοί επί σκηνής , η Χριστίνα Μαντάλα και η Μυρτώ Παπαδάκη, είναι ο άσος στο μανίκι μας ! Έχουμε μια μαγική σύνδεση μεταξύ μας κι αυτό μας δίνει ασφάλεια!

-Στην παράσταση έχετε τον διπλό ρόλο της σκηνοθέτιδας και της ηθοποιού. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να καθοδηγείτε τη σκηνή και ταυτόχρονα να είστε εκτεθειμένη πάνω σε αυτήν;
Απάντηση: Δεν είναι εύκολο και συνήθως δεν το προτιμώ. Στην συγκεκριμένη παράσταση όμως ήταν κίνητρο. Ήθελα να μπω να εξερευνήσω μαζί με τις ηθοποιούς μου. Τολμώ να πω, ότι η εξερεύνηση ήταν πιο σημαντική από το αποτέλεσμα. Χρειάζεται επίσης να τονίσω ότι είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στην Margot και την Ναταλία και πολλές φορές μέσα σε αυτή την διαδικασία αφέθηκα στην δική τους ματιά και αισθητική.

-Στη σκηνή βλέπουμε δύο ηθοποιούς, μία χορεύτρια και δύο μουσικούς. Πώς δένουν το θέατρο, ο χορός και η ζωντανή μουσική για να αποδώσουν αυτό το «τρελό χάος» και τις εναλλαγές συναισθημάτων της καθημερινότητας;
Απάντηση: Στο θέατρο έτσι κι αλλιώς συναντιούνται οι τέχνες . Στην δική μας περίπτωση η κάθε μία από το δικό της μετερίζι βάζει την ουσία της και μιλάει στην γλώσσα της. Αυτό το τρελό μπέρδεμα από ήχους, σώματα, συναισθήματα δημιουργούν αυτό το τρελό χάος κι εμείς δεν θέλουμε να το τακτοποιήσουμε!

-Η «Σκηνή Χωρίς Όρια» έχει έδρα τα Χανιά και στόχο να δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα στην περιφέρεια και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Πώς βιώνει μια καλλιτεχνική ομάδα της περιφέρειας αυτό το ταξίδι και την παρουσίαση της
δουλειάς της σε έναν εμβληματικό χώρο όπως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;
Απάντηση: Το να παρουσιάζουμε τη δουλειά μας σε έναν τόσο σημαντικό χώρο όπως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης είναι για εμάς μια όμορφη επιβεβαίωση ότι η περιφέρεια μπορεί να δημιουργεί, να συνομιλεί και να συμμετέχει ισότιμα στον σύγχρονο καλλιτεχνικό διάλογο. Κι αυτό χρειάζεται να το ακούσουν πολύ προσεχτικά οι προύχοντες της πόλης μας! Ταυτόχρονα, όμως, αισθανόμαστε ότι δεν ερχόμαστε στην Αθήνα μόνο για να «δείξουμε» τη δουλειά μας. Ερχόμαστε για να συναντηθούμε με άλλους
ανθρώπους, καλλιτέχνες και θεατές, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και να δημιουργήσουμε νέες γέφυρες. Και ίσως αυτό είναι τελικά το πιο σημαντικό: να μπορεί μια ομάδα από τα Χανιά να ταξιδεύει, αλλά και μέσα από αυτό το ταξίδι να επιστρέφει πίσω με καινούργιες ιδέες, νέες συνεργασίες και ακόμη μεγαλύτερη διάθεση για δημιουργία!

-Τι εύχεστε να πάρει μαζί του φεύγοντας ο θεατής (είτε είναι μητέρα, είτε όχι) αφού σβήσουν τα φώτα της παράστασης στις 2 και 3 Οκτωβρίου;
Απάντηση: Θα απαντήσω με μια φράση της συγγραφέως , κυρίας Άρτεμις Πλανάκη. Ότι κι αν νιώθεις είναι φυσιολογικό, δεν είναι ατομικό και τρομακτικό , είναι συλλογικό και φυσιολογικό. 

Λίγα λόγια για την κυρία Στέλλα Σκορδαρά.

Γεννημένη στην Αθήνα . Είναι  Ηθοποιός- Παιδαγωγός- Σκηνοθέτης.  Σπούδασε θέατρο στη Ανωτέρα Δραματική σχολή «Τζένη Καρέζη» στην Αθήνα  και σωματικό θέατρο στη σχολή «Jacques Lecoq» στο Παρίσι. Δούλεψε αρκετά χρόνια ως επαγγελματίας ηθοποιός και συνεργάστηκε με καταξιωμένους σκηνοθέτες , όπως την Λυδία Κονιόρδου, τον Στάθη Λιβαθινό, τον Γιάννη Αναστασάκη. Τα τελευταία 11 χρόνια ζει κι εργάζεται στα Χανιά. Διδάσκει θέατρο σε παιδιά ,εφήβους κι ενήλικες στα εργαστήρια του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης κι έχει δημιουργήσει την θεατρική εταιρεία " Σκηνή Χωρίς Όρια. .
Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις σε παραγωγές του ΔΗΠΕΘΕΚ
- 2015: Χωρίς Εσένα του Πολυχρόνη Κουτσάκη
- 2024 Παραχαράκτες, διασκευή των διηγημάτων στο ομώνυμο βιβλίο του Αχιλλέα ΙΙΙ
- 2025 Μια στιγμή πριν" του Σέρτζι Μπελμπέλ
Σε παραγωγές της Σκηνής Χωρίς Όρια:
- 2016 : Εκεί Σε Βρίσκει Η Ποίηση Τίτος Πατρίκιος και   Πηνελοπιάδα βασισμένη στο βιβλίο της Μάργκαρετ Ατγουντ
- 2017: Game over - Repeat", διασκευή του έργου shoot/get treasure/repeat του Μαρκ Ρέιβενχιλ
- 2018 : All you need -Je Love " , της ομάδας Abovo Άλκηστις κι Όνειρα Γλυκά του Ανδρέα Στάικου
- 2019  Ο Μικρός , Μεγάλος Εαυτός διασκευή κειμένων από το ελληνικό θέατρο και Αέρας του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη
- 2026 Πες τα, ρε μάνα διασκευή του ομώνυμου βιβλίου της Αρτέμιδος Πλανάκης .