Μουσικές για τις στιγμές που η ευτυχία μπλέκει με τη θλίψη... ή και όχι!



Έχετε ποτέ νοιώσει θλιμμένοι μέσα στην ευτυχία σας; 
Αν το έχετε πάθει σίγουρα δεν είστε τρελοί. 

Το 1987, ο Χατζιδάκις, πολύ σοφά είχε συνθέσει ένα κομμάτι με τον ίδιο τίτλο - 31 χρόνια μετά κατάλαβα τι σήμαινε αυτό. 

Η ευτυχία είναι το «μέγιστο» συναίσθημα και μπορεί να συμβεί στον καθένα μας, με ποικίλους τρόπους. 
Φυσικά ο καθένας την αντιλαμβάνεται με τον δικό του τρόπο. Το θέμα είναι ότι συνήθως (για όλους...) κρατάει λίγο και αυτό το λίγο, διαρκεί μέχρι την απομυθοποίηση της. Τότε είναι ίσως που ρωτάμε τον εαυτό μας «Αυτό ήταν; Και τώρα τι;». Εκεί βρίσκεται και η παγίδα!

Αρκετές φορές τις στιγμές της ευτυχίας μας τις αντιλαμβανόμαστε αφού έχουν περάσει, τότε που αρχίζουμε να τις μνημονεύουμε... Κι εκεί είναι που μπορεί να αρχίσει η «κατηφόρα» που ανάλογα με την ψυχική μας δομή μπορεί να προκαλέσει ένα λιγότερο ή περισσότερο ομαλό κατρακύλισμα...

Η απληστία και η ματαιοδοξία μας - συνυπάρχουν μέσα μας σε ποικίλλες αναλογίες. 
Οι μοντέρνοι ρυθμοί της ζωής μας,μας έχουν διδάξει να κυνηγάμε το άπιαστο και να θέλουμε όλο και περισσότερα και μάλιστα γρήγορα, με αποτέλεσμα πολλά από όσα ζούμε να μπαίνουν άμεσα στο ντουλάπι των αναμνήσεων και να μας κάνουν έτσι να θηρεύουμε πάλι νέα πράγματα και εμπειρίες. Αυτό το γεγονός από μόνο του είναι πολύ θλιβερό, καθότι δεν δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να χαρούμε αυτά που έχουμε και να εκτιμήσουμε τις στιγμές που ζούμε. 

Δεν είναι όλα μαύρα βεβαίως, αλλά δεν μπορούμε και να πετάμε στα σύννεφα αγνοώντας όλα αυτή μας τη ροπή.
Λύση, νομίζω, πως υπάρχει και είναι πολύ απλή.
Την επόμενη φορά, πριν πέσεις σε κατάθλιψη για αυτά που έζησες και περάσανε, πάτα μια παύση στους ρυθμούς της ζωής σου, κάθισε λίγο στην άκρη παρατηρώντας το σύμπαν γύρω σου, βάλε μια ωραία μουσική και αφουγκράσου αυτά που έζησες. 

Ήταν εμπειρίες και πέρασες καλά. Κοίτα να το επαναλάβεις. Η μαγεία της ζωής, κρύβεται στα μικρά πραγματάκια που αγνοούμε επιδεικτικά γιατί θέλουμε τα μεγάλα που δεν μας κοιτάνε καν. 
Για τα μεγάλα, υπάρχει χρόνος να κατακτηθούν, τα μικρά είναι που χάνονται εύκολα. 

(Και επίσης πριν πέσεις στα πατώματα ή στα ψυχοφάρμακα, σιγουρέψου πως δεν περικυκλώνεσαι από ηλίθιους. Μην το ξεχνάς αυτό…)