Συμεών Κωστάκογλου: Το «Κουρέλι» έχει μια ιδιότητα: δεν σου δίνει έδαφος να σταθείς με ασφάλεια.

Το debop.gr μίλησε με τον σκηνοθέτη της παράστασης «Κουρέλι» του Ντένις Κέλι, Συμεών Κωστάκογλου για τη συνάντηση του χιούμορ με τη βία

«Το χιούμορ συνυπάρχει με τη βία και η αθωότητα με την απειλή. Η ανάγκη να ειπωθούν οι ιστορίες τους, δημιουργεί την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο» διαβάζουμε στην περιγραφή του έργου. Πως καταφέρνεις να ισορροπείς δημιουργικά ανάμεσα σε αυτές τις αντίρροπες δυνάμεις; Ποιο είναι το δύσβατο και ποιό το πιο εύκολο κομμάτι σε αυτό το ταξίδι;

Η ανάγκη με οδηγεί. Δεν το αντιμετώπισα ως κάτι που πρέπει να “ισορροπήσει”, αλλά ως κάτι που ήδη υπάρχει. Στο έργο το χιούμορ δεν έρχεται για να ελαφρύνει τη βία, υπάρχει μέσα και στις πιο δυσάρεστες καταστάσεις. Η αθωότητα είναι φυσική αντίδραση μπροστά στην απειλή, καθώς εκεί που υπάρχει ο κίνδυνος του θανάτου πάντα θα υπάρχει χώρος για περισσότερη ζωή και ετσι, εν τέλει, συνυπάρχουν ως φυσικές δυνάμεις στην διάσταση αυτού που λέμε Ανρθωπος. Τα πάντα έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο και την συνύπαρξή του με όλες τις δυνάμεις που υπάρχουν. Αυτό που μας ενδιέφερε ήταν να μην εξομαλύνουμε αυτή τη συνύπαρξη. Να αφήσουμε τις μετατοπίσεις να συμβαίνουν απότομα, χωρίς προειδοποίηση. 

Το πιο δύσβατο κομμάτι ήταν να μην κρίνουμε την βία, αυτός είναι κακός ή αυτός είναι καλός. Όλοι και όλες είμαστε οι επιλογές μας στο τέλος και έτσι παρουσιαζουμε, με άμεσο τρόπο, αυτές τις επιλογές στον θεατή χωρίς φιλτράρισμα ή προστασία. 
Το πιο εύκολο, παραδόξως, ήταν να ακολουθήσουμε αυτή τη λογική — γιατί όταν την αποδεχθείς, το ίδιο το έργο σε οδηγεί

Ποια δημιουργική συνθήκη σε έφερε στο «Κουρέλι»;

Βρίσκω πολύ τον ‘’εαυτό μου’’ στο φανταστικό και μη ρεαλιστικό περιβάλλον στο πλαίσιο των τεχνών και ειδικά του θεάτρου. Με ιντριγκάρει το παράξενο, το ανεξήγητο και το μη προφανές. Είμαι ‘’παιδί του ρομαντισμού’’ και της φαντασίας. Με ενδιέφερε σε αυτό το έργο η μη σταθερή αφήγηση, το πιο ρευστό. Το «Κουρέλι» έχει μια ιδιότητα: δεν σου δίνει έδαφος να σταθείς με ασφάλεια. Οι ιστορίες μετακινούνται, αναιρούνται, ξαναγράφονται. Αυτή η αστάθεια λειτούργησε ως αφετηρία. Ήθελα να δουλέψω πάνω σε κάτι που δεν “κλείνει” εύκολα, που σε αναγκάζει να μείνεις μέσα στην αμφιβολία. Σαν μια ταραχώδη θάλασσα που ξέρεις ότι θα φτάσεις κάπου, και όσο δύσκολο και να είναι το ταξίδι η εμπειρία είναι αυτή που μετράει.

Ποιο είναι το βασικό συναίσθημα που επιθυμείς να μείνει στο κοινό;

Δεν θα έλεγα ένα συγκεκριμένο συναίσθημα. Περισσότερο μια κατάσταση. Μια αίσθηση ότι κάτι δεν έχει ολοκληρωθεί. Ότι κάτι παραμένει ανοιχτό. Αν μείνει μια ελαφριά ανησυχία, ένα ερώτημα που δεν απαντιέται, τότε ίσως έχουμε πλησιάσει τον πυρήνα του έργου και ο καθένας και η καθεμια μπορεί να πάρει κάτι μαζί του και μαζί της.   

Πώς είναι να ανεβάζει κανείς θεατρική παράσταση, είδικά σε τόσο υψηλή σκηνική ένταση, στην Αθήνα του 2026;

Υπάρχει μια ένταση. Δημιουργική θα έλεγα αν και υπάρχουν κάποιοι που θέλουν ήρεμα νερά. Πολλοι λένε: ‘’ Πολλή πληροφορία, πολλές παραστάσεις, γρήγορος ρυθμός.’’ Ε και απαντώ. Ο καλλιτεχνικός κόσμος μιλάει, εκφράζεται μέσω της τέχνης και είναι το πιο ωραίο και πρόσφορο έδαφος ώστε ένας πολιτης να βρεθεί. Όταν πηγαίνεις στο θέατρο γινονται όλοι, θεατές και καλλιτεχνες, μια μεγάλη οικογενεια. Τι πιο όμορφο για την χώρα του θεάτρου. Βέβαια υπάρχει από συγκεκριμένους η τάση, να μικρύνουν αυτή την οικογένεια για να υπάρχει σε λιγότερα σημεία και σε λιγότερα θέατρα. Εμείς οφείλουμε να κάνουμε τις επιλογές μας και ως προς το ρεπερτόριο αλλά ως και προς τις συνεργασίες. Να αντισταθούμε στην νοσταλγία των ‘’καλών’’ εποχών και την συντηρητικοποίηση και να χαράξουμε νέους δρόμους με αισιοδοξία. Αυτό δημιουργεί δυσκολίες ναι ειδικότερα σε μικρότερες ομάδες, αλλά και μια ανάγκη για πιο καθαρές επιλογές. Νιώθω ότι δεν υπάρχει χώρος για περιττά πράγματα. Αυτό, με έναν τρόπο, βοηθάει. Σε φέρνει πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις.

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Το καλοκαίρι θα με βρει σε περιοδεία, αυτή τη φορά ως ηθοποιό σε μια πολυ μεγαλη και σημαντική συνεργασια δύο κρατικών φορέων. Ετοιμάζομαι επίσης για την επόμενη σκηνοθεσία, μια δικής μου ιδέας, την καλλιτεχνική περίοδο 2027-2028, με θέμα την Φύση και τον Άνθρωπο.

Περισσότερα για την παράσταση «Κουρέλι». ΕΔΩ.