Sofie Jeanne d'Art: «Το Dark Blooms είναι ένα ηχητικό ημερολόγιο εσωτερικής αντίστασης»
2026-01-28
Η Σοφιάνα Παρασκευοπούλου-Sofie Jeanne d'Art, μας συστήθηκε το 2019 με την πρώτη της ποιητική συλλογή «Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί», έπειτα ήρθε η δεύτερη και η τρίτη, «Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις» και «Ανάταση» από τις εκδόσεις Βακχικόν. Είναι ποιήτρια και συγγραφέας που έχει εκδοθεί και βραβευτεί σε Ελλάδα και Αγγλία. Με ακαδημαϊκό υπόβαθρο στις Διεθνείς Σχέσεις και την Πολιτική Φιλοσοφία αλλά και κλασικές μουσικές σπουδές, παίζει πιάνο, πλήκτρα και μπάσσο. Η Σοφιάνα ήθελε να κάνει τα ποιήματα της και τους στίχους της να χορέψουν και έτσι στα τέλη 2025 μας συστήνεται ξανά με τρία releases σε όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες ως ανεξάρτητη καλλιτέχνης και μουσική παραγωγός.
Το άλμπουμ «Dark Blooms» αποτελεί μια βαθιά προσωπική darkwave λυρική δουλειά με έντονα avant-garde στοιχεία, στην οποία έχουν συμβάλει στιχουργικά —με έναν αυθόρμητο και αφοπλιστικό τρόπο— και οι λέξεις της οκτάχρονης κόρης της, Τζοάννα. Το EP «I Loved You Wild» κινείται σε έναν νοσταλγικό ήχο 80’s post-punk και synth-pop, αποδοσμένο μέσα από μια σύγχρονη αισθητική, ενώ το «Heal Ill» συνιστά μια πειραματική απόπειρα στον χώρο της hard schranz techno. Το EP «I Loved You Wild» βρίσκεται ήδη σε διαδικασία έκδοσης σε βινύλιο και αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός του 2026. Παράλληλα με τη μουσική της πορεία, αναμένονται τρεις ανεξάρτητες συγγραφικές δουλειές της που βρίσκονται υπό έκδοση: Το «Αναμορφωτήριο Ψυχών», ένα φεμινιστικό λογοτεχνικό μανιφέστο, η ποιητική συλλογή «Ανάμεσα σε Ώρες και Σιωπές» και το εφηβικό λογοτεχνικό βιβλίο «Καρδιά μέσα στο Χάος», που περιλαμβάνει δέκα σύντομα διηγήματα με εικονογράφηση κολάζ.
Ξεκινήσατε με την ποιητική γραφή — πώς συνέβη η μετάβαση από την ποίηση στη δημιουργία μουσικής και παραγωγής; Τι σας ώθησε σε αυτή τη στροφή;
Η αφετηρία μου ήταν πάντα η γλώσσα. Σπούδασα πολιτικές επιστήμες και πολιτική φιλοσοφία, κάτι που με έμαθε να σκέφτομαι δομικά, αλλά και υπαρξιακά. Παράλληλα, από παιδί κιόλας, κινούμουν ανάμεσα στη λογοτεχνία, την ποίηση και τη μουσική, με κλασικές μουσικές σπουδές να διαμορφώνουν τη σχέση μου με τον ήχο. Η μετάβαση δεν ήταν ρήξη αλλά συνέχεια. Κάποια στιγμή ένιωσα ότι η ποίηση από μόνη της δεν χωρούσε όλη την ένταση που κουβαλούσα. Η μουσική και αργότερα η παραγωγή, μου επέτρεψαν να δημιουργήσω κόσμους πιο βιωματικούς, όπου ο λόγος δεν διαβάζεται απλώς, αλλά βιώνεται.
Το άλμπουμ «Dark Blooms» έχει ένα σκοτεινό, λυρικό, avant-garde στοιχείο. Πώς συνδέονται ο ποιητικός σας κόσμος και η μουσική αισθητική που επιλέξατε;
Ο ποιητικός μου κόσμος είναι άμεσα συνδεδεμένος με φιλοσοφικές έννοιες όπως η μνήμη, η εξουσία, η απώλεια, η εσωτερική αντίσταση. Το «Dark Blooms» λειτουργεί σαν ένα ηχητικό ημερολόγιο, ένα "sonic diary", όπου κάθε κομμάτι είναι μια καταγραφή συναισθηματικής και πνευματικής κατάστασης. Η μουσική αισθητική είναι σκόπιμα immersive: θέλω ο ακροατής να μπαίνει μέσα στον ήχο, όχι να τον παρατηρεί απ’ έξω. Τα synths και το μπάσο, που είναι τα βασικά μου όργανα, χτίζουν αυτό το περιβάλλον βάθους και σκοτεινής εγγύτητας, όπως ακριβώς και η ποίηση μου λειτουργεί περισσότερο υπόγεια παρά αφηγηματικά.
Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς να εμπλέξετε και την οκτάχρονη κόρη σας Τζοάννα στους στίχους του «Dark Blooms» — τι αντιπροσωπεύει αυτή η συνεργασία;
Η συμμετοχή της Τζοάννας δεν ήταν καλλιτεχνικό εύρημα αλλά υπαρξιακή ανάγκη. Σε ένα έργο που μιλά για σκοτάδι, πληγές και εσωτερικές μεταμορφώσεις, η παιδική φωνή λειτουργεί σαν αλήθεια χωρίς φίλτρο. Αντιπροσωπεύει τη συνέχεια, αλλά και μια μορφή αντίστασης στην κυνικότητα. Η παιδική ματιά ενσαρκώνει την καθαρότητα απέναντι στη βία του κόσμου.
Το «I Loved You Wild» παίρνει έμπνευση από το 80’s post-punk και synth pop. Ποιες μουσικές επιρροές θεωρείτε καθοριστικές για το προσωπικό σας sound; Ποια η σύνδεσή του με το «Dark Blooms»;
Ο προσωπικός μου ήχος έχει ρίζες στο post-punk, το dark wave και το synth pop των 80s, μουσικές που συνδύαζαν πολιτική ένταση, συναίσθημα και μινιμαλισμό. Το «I Loved You Wild» είναι πιο εξωστρεφές, πιο ρυθμικό, αλλά παραμένει συγγενικό με το «Dark Blooms». Αν το Dark Blooms» είναι το εσωτερικό ημερολόγιο, το «I Loved You Wild» είναι η σωματική του έκφραση. Δύο διαφορετικές θερμοκρασίες του ίδιου κόσμου.
Πώς αλλάζει για εσάς η λειτουργία των λέξεων όταν μεταφέρονται από το χαρτί στη μελωδία και στον ήχο;
Στο χαρτί οι λέξεις έχουν έλεγχο και ακρίβεια. Στον ήχο χάνουν την αυθεντία τους και γίνονται ευάλωτες. Η φωνή, η ανάσα, το μπάσο και τα synths τις μεταμορφώνουν σε συναίσθημα. Αυτό το πέρασμα είναι για μένα βαθιά πολιτικό και ποιητικό ταυτόχρονα: οι λέξεις παύουν να εξηγούν και αρχίζουν να βιώνονται.
Γράφετε στίχους με βάση συναισθήματα, αφηγήσεις ή περισσότερο με μια φιλοσοφική/ποιητική προσέγγιση;
Ξεκινώ σχεδόν πάντα από ένα συναίσθημα ή μια εικόνα, αλλά η φιλοσοφική σκέψη είναι πάντα παρούσα στο βάθος. Δεν με ενδιαφέρει η καθαρή αφήγηση, αλλά η δημιουργία ενός πεδίου νοήματος. Οι στίχοι λειτουργούν σαν θραύσματα σκέψης — όχι απαντήσεις, αλλά ερωτήματα.
Πώς μοιάζει μια τυπική μέρα στη δημιουργική σας ζωή — πότε γράφετε και πότε συνθέτετε μουσική;
Λειτουργώ με πρόγραμμα, όχι τόσο στη δημιουργική διαδικασία, όσο στον τρόπο που μοιράζω τον χρόνο μου. Εργάζομαι ως ανεξάρτητος δημιουργός και αυτό απαιτεί όρια και προγραμματισμό. Ο χρόνος για τη μουσική και τη γραφή είναι συγκεκριμένος και προστατευμένος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όμως, αφήνω τη δημιουργία να κινηθεί ελεύθερα.
Σε μια εποχή όπου η τέχνη συχνά συνδέεται με το «brand» και την εικόνα, πώς διατηρείτε την αυθεντικότητα στην τέχνη σας;
Η αυθεντικότητα για μένα έχει να κάνει με την ευθύνη απέναντι στο εσωτερικό μου υλικό και τον αναγνώστη/ακροατή. Έχοντας εκδώσει ποιητικό έργο τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αγγλία, και έχοντας συνεργαστεί με μουσικούς στην Ελλάδα, έμαθα ότι η συνέπεια είναι πιο σημαντική από την προβολή. Δεν με ενδιαφέρει να χτίσω εικόνα· με ενδιαφέρει να χτίζω κόσμους. Αν είναι αληθινοί, θα αντέξουν.
Βρείτε την Sofie Jeanne d'Art:
