Πάνος Μαλικούρτης: Ο «Κρότος» είναι το ασφαλές ουρλιαχτό του θεάτρου

Ο ηθοποιός Πάνος Μαλικούρτης μίλησε στο debop.gr για τον μικροαστισμό, τις φωτεινές εξαιρέσεις και την θεατρική αλήθεια, με αφορμή τον «Κρότο» του Σπύρου Αναστασίνη, στο οποίο πρωταγωνιστεί.

Ποιό ήταν το έναυσμα για να καταπιαστεί η ομάδα σας με το συγκεκριμένο θέμα;

Δεν είμαι εγώ αυτός που διαλέγει τα project μας, αν ήμουν δεν νομίζω ότι θα είχα επιλέξει να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο κείμενο. Καλούμε όμως να υπηρετήσω την ιστορία που η ομάδα διάλεξε και ίδρωσε πολύ για να φέρει στα μάτια του κοινού! Δεν νομίζω λοιπόν ότι ταιριάζει κάποια άλλη απάντηση σε αυτή την ερώτηση πέρα από την «αλήθεια». Το έργο είναι μια υπενθύμιση της αλήθειας.Το θέατρο είναι ο ασφαλής χώρος για να ακουστεί μια φωνή που ουρλιάζει, ψάχνοντας το δίκαιό της, έξω από αυτό τα πράγματα αλλάζουν! Στο θέατρο αυτή η φωνή έχει αντίκρισμα στα μάτια του θεατή… εκεί έξω δεν είμαι πλέον σίγουρος!

Η σωματικότητα πόσο δύσβατο και πόσο δημιουργικό σκέλος μπορεί να σταθεί σε μια τέτοια απόπειρα;

Θα αλλάξω τη λέξη «απόπειρα» με τη λέξη  «παράσταση». Σε μια εποχή που οι λέξεις ηθοποιός και influencer κοντεύουν να γίνουν συνώνυμες, ή σωματικότητα είναι ένας από τους τρόπους να αντιλαμβάνεστε τους ικανούς, κατά τη ταπεινή μου γνώμη. Είναι ένα δύσκολο και όμορφο μονοπάτι γεμάτο φαντασία και συμβολισμούς, που εξυπηρετεί το θέατρο και τους σκηνοθέτες που επιλέγουν  να την συμπεριλάβουν. Στο θέατρο που εμείς έχουμε επιλέξει να κάνουμε, είναι το αλφαβητάριο μας!

Πόσο είναι παρούσες οι φιγούρες του έργου στην ελληνική κοινωνία του σήμερα; Υπάρχει θεωρείται φωτεινή εξαίρεση σε αυτό το ρεσιτάλ επιτήρησης και μικροαστισμού;

Στα λόγια του πρωθυπουργού μας « Εγώ δεν είμαι  επιστήμονας και δεν είμαι αυτός που θα μπορέσει να σχηματίσει μια άποψη για το ζήτημα αυτό…» Αστειεύομαι! Οι φιγούρες του έργου δεν είναι απλώς παρούσες· είναι κανονικοποιημένες. Τις συναντάμε στον λόγο, στη σιωπή, στο βλέμμα που ελέγχει και στο χέρι που δείχνει. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου η επιτήρηση συχνά φοράει τον μανδύα της «καλής πρόθεσης» και ο μικροαστισμός μεταμφιέζεται σε ηθική ανωτερότητα. Αν υπάρχει φωτεινή εξαίρεση, γεννιέται μόνο εκεί όπου κάποιος τολμά να σταθεί απέναντι σε αυτό το σύστημα και να πει «όχι» — πρώτα μέσα του. Αυτές οι εξαιρέσεις δεν κάνουν «κρότο», αλλά υπάρχουν.

Ποιά τα επόμενα σχέδια σας καλλιτεχνικά;

Ανυπομονώ ήδη για τα επόμενα project μας με τα παιδιά , εκεί νιώθω ότι συνεχίζεται ένας διάλογος που αξίζει να μείνει ζωντανός.
Μέχρι τότε, συνεχίζω να υπηρετώ το θέατρο όπως μπορώ και όπως πιστεύω: με σώμα, ευθύνη και αλήθεια.

«Κρότος» - Πληροφορίες Παράστασης

Βασισμένο στο διήγημα της Λιλής Ζωγράφου «Ο τρόμος»
Δραματουργία: Σπύρος Αναστασίνης
Σκηνοθεσία: Αντρέας Ψύλλιας
Μουσική: Ελένη Αληφραγκή
Βοηθός Σκηνοθέτη: Τάσος Χαλάς
Κίνηση: Αφροδίτη Καλαφάτη
Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπαρή
Βοηθός σκηνογράφου: Σάββας Παπαλού
Φωτισμοί: Γιάννης Καραλιάς
Promo artwork: Αλεξάνδρα Μπαρή
Φωτογραφίες Promo: Ντίνος Καπώλης
Γραφιστικά-Video teaser: Μαριάννα Κατολέων
Φωτογραφίες παράστασης: Χρήστος Νταής
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Αυτή κι Αυτοί Α.Μ.Κ.Ε. σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης
Μουσικός επί σκηνής: Ελένη Αληφραγκή
Παίζουν: Κατερίνα Δημάτη, Βασιλίνα Κατερίνη, Πάνος Μαλικούρτης, Βλάσσης Ματσούκας, Νίνα Φραντζεσκάκη
Διάρκεια παράστασης: 70’