Η Βασιλική Καρακώστα «υπό εξέταση» λίγο πριν τους «Στοιχειωμένους»

Η Βασιλική Καρακώστα «υπό εξέταση» λίγο πριν τους «Στοιχειωμένους»

Η Βασιλική Καρακώστα είναι μια παθιασμένη ερμηνεύτρια που δίνει πνοή σε ήχους της παράδοσης, με τον δικό της τρόπο, καθιστώντας οικεία ακούσματα που φέρουν μέσα τους ιστορίες και εικόνες της ελληνικής φύσης και της λεβέντικης και εκστατικής δυναμικής που περικλείουν.

Θα έχουμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε στο σύγχρονο ελληνικό μιούζικαλ «Οι Στοιχειωμένοι» του Δημήτρη Μαραμή, αυτή την Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου και την Παρασκευή 1 Μαρτίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου. Η παράσταση βασίζεται στη δημοτική ποίηση και ερμηνεύουν η Αργυρώ Καπαρού, ο Θοδωρής Βουτσικάκης και άλλοι γνωστοί καλλιτέχνες.

Έχουμε τη χαρά να καλωσορίσουμε τη Βασιλική στο Υπό Εξέταση!

---

- Όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί σου λένε ότι το «ζεις» το τραγούδι. Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι επαγγελματικά με τη μουσική, είχες από μικρή το μικρόβιο;

Από πολύ μικρή ηλικία διασκέδαζα τους πάντες γύρω μου με τη φωνή μου και καμιά φορά με τον χορό μου. Σχεδόν από μωρό. Στην οικογένειά μου όλοι τραγουδούσαν και έπαιζαν μουσικά όργανα. Ωστόσο η βασική μου έμπνευση ήταν ο παππούς μου, που ήταν παπάς και είχε την πιο γλυκιά φωνή του κόσμου. Για αυτόν έμαθα να τραγουδώ, για αυτόν συνεχίζω να τραγουδώ, πιστεύοντας πως με ακούει από εκεί ψηλά.

- Έχεις συνεργαστεί με δεξιοτέχνες της παραδοσιακής μουσικής, όπως τον Πετρολούκα Χαλκιά. Πώς προέκυψε η σχέση σου με το δημοτικό τραγούδι και που κατά τη γνώμη σου οφείλεται η γοητεία που ασκεί διαχρονικά η δημοτική μουσική;

Αρχικά ήρθα σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική όπου και με οδήγησε στη δημοτική μουσική με απλές και τυχαίες διαδικασίες. Άκουσα στην εφηβεία μου για πρώτη φορά οργανοπαίχτες, κλαρίνα, νταούλια, ζουρνάδες, λύρες και μαγεύτηκα. Κι από τότε σαν μαγεμένη τραγουδώ αυτές τις αιώνιες μελωδίες και στιχομυθίες, όπου δεν έχουν αρχή ούτε και τέλος. Η δημοτική μουσική έχει ξεπεράσει τον χρόνο και αυτό ακριβώς είναι η γοητεία της. Είναι μια κλασική δημιουργία. Ένας κώδικας συλλογικής δημιουργίας που περιλαμβάνει ηχηρά τη φύση.

- Υπάρχει διάσταση στην «ακαδημαϊκή» μουσική των ωδείων σε σχέση με τις τοπικές παραδόσεις και εκτελέσεις των κομματιών;

Δεν γνωρίζω τι γίνεται ακριβώς στα ωδεία. Γνωρίζω όμως πως τα μουσικά σχολεία της χώρας μας, κάνουν υπέροχη δουλειά σε σχέση με τη μουσική παιδεία από κάθε κουλτούρα και παράδοση ανά τον κόσμο, που σαφώς εμπεριέχει και τα δικά μας.

- Είχες εμφανιστεί ως κορυφαία στους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, κατά Σαββόπουλο, ωστόσο τυπικά αυτή είναι η πρώτη φορά που συμμετέχεις σε μουσικό θέατρο. Ποιά είναι η μεγαλύτερη πρόκληση;

Στην ουσία δεν έχει μεγάλες διαφορές, ο κορμός είναι ίδιος. Είχαμε μεταφρασμένη και μελοποιημένη ιστορία του Αριστοφάνη με διαλόγους, αρχή, μέση και τέλος. Ο Σαββόπουλος σκηνοθετούσε ενορχήστρωνε και έδινε όλο το πνεύμα της ύπαρξής μας πάνω στη σκηνή. Εδώ με τους «Στοιχειωμένους» του Δημήτρη Μαραμή, που θα παρουσιάσουμε την Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου και την 1 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, είναι πιο εμπλουτισμένο, πιο ανοιχτό στην συνεργασία, κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ. Έχουμε σκηνοθέτη τον Θάνο Παπακωνσταντίνου με την υπέροχη ομάδα του. Είμαστε οχτώ τραγουδιστές. Συμμετέχουν ηθοποιοί από το Ωδείο Αθηνών. Είναι μια όμορφη διαδικασία η συμμετοχή πολλών συντελεστών και πιστεύω πως έχει δυνατότητες μεγάλης απογείωσης. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να υπηρετήσεις το έργο και όχι τον εαυτό σου. Να αφεθείς  στους δημιουργούς του. Και αυτό επίσης μ’ αρέσει πολύ.

- Ποια είναι η σχέση σου με τη δραματική τέχνη, την αντιλαμβάνεσαι αποκλειστικά σε σχέση με το μουσικό θέατρο ή αφήνεις ανοιχτό το ενδεχόμενο να ασχοληθείς περισσότερο μαζί της;

Είμαι άνθρωπος της μουσικής. Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με το θέατρο, όπως και δεν το έχω κάνει τόσα χρόνια. Όμως όλες οι τέχνες έχουν κοινά σημεία, όπως ο ρυθμός και η απεύθυνση. Και από την στιγμή που εκφέρω λόγο, στίχους μέσα από το τραγούδι, πιστεύω πως εκτός από καλή φωνή χρειάζεται να έχω την ικανότητα της αφήγησης και της εκφραστικότητας, να ξέρω τι λέω και να με αφορά.

- Ποιες άλλες τέχνες αγαπάς, εκτός από τη μουσική;

Όλες. Ζωγραφική, χορός, παραμύθια, μαγειρική, θέατρο, λογοτεχνία και άλλες πολλές.

 - Έχεις λάβει τιμητική διάκριση από το κοινό ως «καλλιτέχνης της Θεσσαλίας», ενώ τα τελευταία χρόνια ζεις και εργάζεσαι στην Αθήνα. Ποιό σημείο αυτής της πόλης αγαπάς ιδιαίτερα;

Στην Αθήνα μου αρέσει οποιοδήποτε σημείο έχει δέντρα και γενικότερα έντονο το χαρακτηριστικό της φύσης και της Ιστορίας. Εκεί στην Ακρόπολη και σε κάποια πάρκα όπως το  Ζάππειο, μπορώ να χαθώ με τις ώρες. Μου αρέσει επίσης η γειτονιά μου. Έχει ωραίους ανθρώπους. Σας ευχαριστώ πολύ!