Ο Θείος Άρης άκουσε τα Εφήμερα του Σωκράτη Μάλαμα και άναψε τσιγάρο

Μου αρέσει αυτή η βαριά φωνή, οι ιστορίες που λέει, η συνέπειά του, η ευαίσθητη μαγκιά του.

Πάμε λοιπόν, Σωκράτης Μάλαμας με το νεο πολυσυλλεκτικό άλμπουμ, τα "Εφήμερα" με το πανέμορφο εξώφυλλο. Μικρές ιστορίες σχέσεων. Ένα βλέμμα στο σκληρό δίσκο της μνήμης. Στιγμιότυπα από έρωτες τόσο ευθραυστους όσο "μια πεταλούδα στο σύρμα".

Έχουμε έναν δίσκο εννέα τραγουδιών που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, προτιμά να καθίσεις να τον ακούσεις με 1-2-3 τσίπουρα δίπλα σου. Είναι ένας δίσκος για τη "μεγάλη αρρώστια" την αγάπη. Για το εφήμερο και το μόνιμο της. Είναι και ένας δίσκος συλλογικής δημιουργίας, γεμάτος συνεργάτες, φωνές και οικογενειακές παρουσίες, που λειτουργούν σαν μικρά κομμάτια ενός μεγαλύτερου παζλ.

Παίξε μαέστρο...

Το «Παράσημο» ανοίγει με μια ζεστή κιθάρα και πιασάρικους στίχους που σου καρφώνονται από την πρώτη ακρόαση. Ο στίχος «μαλάκας κοπάνος με κουφιά καρδιά» είναι ωμός, αυτοσαρκαστικός και —ας μην κρυβόμαστε— έχει ταυτιστεί κάθε άντρας που κάποια στιγμή παραδέχτηκε το λάθος του. Ένα τραγούδι που κερδίζει το κοινό χωρίς προσπάθεια.

Το «Όταν λείπεις» κινείται σε ελληνικά blues μονοπάτια, με αυστηρό ρυθμό στα ντραμς και εξαιρετική χρήση bottleneck στην κιθάρα από τον Λάμπρο Κουντουρογιάννη. Μοναχικό, στιβαρό, χωρίς περιττά στολίδια.

Στο «Ήσουν η βασίλισσά μου», ο Μάλαμας μας γυρίζει πίσω, θυμίζοντας ευχάριστα τους ήχους του Δήμου Μούτση, αλλά είναι τόσο Μάλαμας! Ενορχηστρωτικά όσο και στιχουργικά είναι γλυκύτατο. Μια μελωδία παλιάς κοπής, που κουβαλά μια νοσταλγία. Τι να λέμε τώρα, διφωνίες με τον Δημήτρη Μπάκουλη, βιολί από τον Φώτη Σιώτα

Το «Απ’ το ποτάμι ως τη θάλασσα», με τον Πέτρο Μάλαμα στο τραγούδι, είναι ίσως το πιο αλλόκοτο κομμάτι του δίσκου. Παράξενοι ήχοι, απροσδόκητη φόρμα, ένα τραγούδι που παίζει με την ατμόσφαιρα και τελικά σε κερδίζει. Ο Νίκος Παπαϊωάννου στο τσέλο, ο Φώτης Σιώτας στο βιολί και τη βιόλα και ο Ντίνος Μάνος στο μπάσο δημιουργούν πίσω από το τραγούδι μια συννεφιασμένη ατμόσφαιρα. Εξαιρετικό.

Στο «Ένα παιδί», τα πνευστά (Γιάννης Δίσκος – Σαξόφωνο Περικλής Αλιώπης – Τρομπέτα Κώστας Αλεξανδρής – Τρομπόνι) δίνουν ξεχωριστό τόνο και χαρακτήρα. Όμορφο νοσταλγικο τραγούδι για τα "παιδιά" που ήμασταν κάποτε.

Στο «Είναι παντού» εμφανίζεται το ούτι του Κυριάκου Ταπάκη μαζί με το γνώριμο σύμπαν του Μάλαμα, εκεί που «μένει μόνος του με ένα βουνό τσιγάρα». Λιτό, εσωστρεφές, αληθινό για όσα χάσαμε στον έρωτα και δύσκολα θα ξαναβρούμε.

Το «Εκατό μέρες βρέχει» είναι ένα ωραίο γρήγορο ροκάκι, με ωραία γεμίσματα στα ντραμς από τον Θανάση Τσακιράκη, ένταση από το βιολί του Σιόλα και τα πλήκτρα του Στέλιου Φραγκούς.

Στο «Άστρο», με στίχους και μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα, έχουμε μια εξαιρετική ενορχήστρωση που κλείνει το μάτι σε ροκ ρυθμούς. Η συνεργασία δύο διαφορετικών κόσμων, του Βήτα και του Μάλαμα, λειτουργεί υποδειγματικά και αφήνει χώρο και στους δύο. Ωραιες κιθαρες από τον Κουντουρογιάννη.

Το «Γύρνα Πίσω» για μένα ξεχωρίζει. Η Τζώρτζια Κεφαλά με τη φωνάρα της και ο Γιάννης Μάλαμας πλάι στον Σωκράτη δημιουργούν μια δυνατή, συναισθηματική κορύφωση. Bonus το λαούτο του Κυριάκου Ταπάκη. Το «γύρνα πίσω» πρέπει να λέγεται δυνατά, και όντως έτσι λέγεται στο τραγούδι.

Συνολικά, ο Σωκράτης Μάλαμας παραμένει συνεπής στον εαυτό του. Είναι εξαιρετικός, κινείται άνετα τόσο στα γνώριμα παλιά του μονοπάτια όσο και στις δυνατές δημιουργίες που γεννήθηκαν μέσα στην καραντίνα. Τα Εφήμερα είναι ένας δίσκος γεμάτος συνεργάτες, τα παιδιά του, η Κεφαλά, ο Δίσκος και πολλοί ακόμα και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα, μιλάμε για ένα ζωντανό, συλλογικό αλλά... προσωπικό δίσκο.

Μένει να δούμε στα live ποια τραγούδια θα «κάτσουν» πιο ωραία στο κοινό. Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για έναν δίσκο που δεν βιάζεται, δεν φωνάζει, αλλά μένει.

Εφήμερα — μικρές ιστορίες σχέσεων, που τελικά μόνο εφήμερες δεν είναι.

Στον δίσκο Εφήμερα η ενορχήστρωση υπογράφεται από τον Γιάννη Δίσκο σε στενή συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα και τους μουσικούς που συμμετείχαν, δημιουργώντας τον οργανικό, ζεστό ήχο του άλμπουμ. Την παραγωγή έχει αναλάβει ο ίδιος ο Σωκράτης Μάλαμας, ενώ την επιμέλεια παραγωγής, ηχογράφηση, μίξη και mastering έχει κάνει ο Γιάννης Παξεβάνης στα Subway Recording Studios. Την εκτέλεση παραγωγής και το management υποστηρίζουν οι Artys και Novel Vox, και το artwork έχει επιμεληθεί ο Φίλιππος Κοκκαλιάρης.

Οι ερμηνευτές και συνεργάτες φωνών περιλαμβάνουν, πέρα από τον ίδιο τον Σωκράτη Μάλαμα, τη Τζώρτζια Κεφαλά, τον Γιάννη Μάλαμα και τον Δημήτρη Μπάκουλη, που εμφανίζονται σε διάφορα τραγούδια του δίσκου, καθώς και τον Πέτρο Μάλαμα που τραγουδά στο κομμάτι Απ’ το ποτάμι ως τη θάλασσα. Στους στίχους και τις συνθέσεις συμμετέχουν επίσης δημιουργοί όπως η Φωτεινή Λαμπρίδη, ο Οδυσσέας Ιωάννου, η Κλέλια Ρένεση, ο Γιώργος Αθανασόπουλος, ο Κωνσταντίνος Βήτα και ο Σωκράτης Ανδρέα Παναγιωτάτος, προσδίδοντας ποικιλία και βάθος στις θεματικές και μουσικές αποχρώσεις των τραγουδιών.