Διαβάσαμε: «Η πηγή των δακρύων» του Jean-Paul Dubois || Εκδ. Δώμα

Πέντε χρόνια μετά το βραβευμένο με Goncourt Δεν κατοικούν όλοι οι άνθρωποι τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο (Εκδόσεις Δώμα, 2020), ο Jean-Paul Dubois επανέρχεται με ένα μυθιστόρημα για έναν άνθρωπο που σκότωσε τον πατέρα του, τον πυροβόλησε δύο φορές, ενώ ήταν ήδη νεκρός, και δεν ένιωσε την παραμικρή μεταμέλεια. 

Στο μυθιστόρημα Η πηγή των δακρύων ο πρωταγωνιστής είναι εκ γενετής στιγματισμένος από τον θάνατο. Γεννήθηκε από μια μάνα νεκρή και πέθανε ο δίδυμος αδελφός του κατά τη διάρκεια της γέννας. Δύο θάνατοι για μία ζωή συνιστούν τη σωματική διάσταση μιας καταστροφής. Είναι ο καρπός αυτής της εξαγοράς και το αντίτιμο είναι ιδιαίτερο επώδυνο: ο Πωλ θα ζήσει μέσα στην παγωνιά και τη σκληρότητα. 

Εξαναγκασμένος σε υποχρεωτική ψυχοθεραπεία από το κράτος, ο ήρωας του μυθιστορήματος ξανανοίγει τις πληγές μιας ολόκληρης ζωής, έρχεται αντιμέτωπος με τους φόβους ενός παιδιού. Μέσα σε δώδεκα ενότητες-συνεδρίες ξετυλίγεται όλο το αλμανάκ της θλίψης, τα λευκώματα της ταπείνωσης. Έρχεται αντιμέτωπος με την τρέλα, τους παροξυσμούς και τη διαστροφή ενός κακού πατέρα. Εκφράζει την ανάγκη του να αγαπήσει μια δεύτερη μάνα. Αναβλύζει από μέσα του ένα ανεστραμμένο σύμπαν, όπου ένας πατέρας θα τον είχε κρατήσει από το χέρι, η ανάμνηση ενός γενναίου αδελφού θα τον εμψύχωνε, μια εικόνα του προσώπου της μάνας του θα τον είχε κρατήσει στη πραγματική ζωή. Στο τέλος αναρωτιέται μήπως ο ένας χρόνος φυλακής θα ήταν πιο ήπια τιμωρία για εκείνον και σίγουρα λιγότερο επώδυνη από αυτό το παρεμβατικό πρωτόκολλο ενδοσκόπησης

Όσο ο Πωλ επιχειρεί να ξεψαχνίσει την περασμένη του ζωή, η ζωή προχωρά, χάνεται κι εκείνος περπατά στη πλουσιοπάροχη και γενναιόδωρη βροχή που τον ξεπλένει από όλα. Προσπαθώντας να ανακτήσει λίγη αυτονομία, ένα ψήγμα αξιοπρέπειας, αισθάνεται μετέωρος, να αιωρείται, πέρα από το Καλό και το Κακό, από τη θλίψη και τη χαρά, σε μια εφήμερη αιωνιότητα. 

Το μυθιστόρημα του Jean-Paul Dubois προσιδιάζει στην αρχαία ελληνική τραγωδία. Ο ήρωας δηλώνει ότι θα έπρεπε να είχε σκοτώσει τον πατέρα του την ώρα που κοιμόταν. Να του είχε σπάσει το κεφάλι και να το είχε χτυπήσει όσες φορές χρειαζόταν. Για να είχε ελευθερώσει τη μητέρα του, να της είχε ξαναδώσει τη χαρά για τη ζωή.  

Στην Πηγή των δακρύων ο συγγραφέας ενσωματώνει στον ψυχισμό του χαρακτήρα και στον ρυθμό της αφήγησης τις επώδυνες εμπειρίες και τις ατιμωτικές αναμνήσεις που κουβαλά μέσα του. Ισορροπώντας ανάμεσα στο τραγικό και και το μπουρλέσκο, ο συγγραφέας τον οδηγεί στο βάθος της μήτρας της μητέρας του: εκεί όπου βρίσκεται η πηγή των δακρύων. 

Ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα για τη συγγένεια και την εκδίκηση. Ανάμεσα σε δάκρυα και νεροποντή. 

Jean-Paul Dubois 
Η πηγή των δακρύων
Μτφρ Στέλα Ζουμπουλάκη
Εκδόσεις Δώμα