BERLINALE BLOGGER 2019 - Ινστιτούτο Γκαίτε // Η ελληνική ματιά στη Μπερλινάλε! // Bye Bye, Berlinale!

Ο blogger της Berlinale Γεράσιμος Μπέκας ρίχνει μια ματιά στην Berlinale 2019 που μόλις ολοκληρώθηκε και μας αποχαιρετά.

 

Όποιος την ημέρα των επισκεπτών της Berlinale δεν μπόρεσε να βρει εισιτήρια για τον κινηματογράφο, και γι’ αυτό την περνά εκτός αίθουσας, καλά θα κάνει φέτος να βάλει αντηλιακό. Έξω μυρίζει άνοιξη και ο ήλιος λάμπει λες και έχει μπερδέψει τις εποχές. Στην Πότσνταμερ Πλατς ο κόσμος φορά γυαλιά ηλίου και τρώει παγωτό. Φλεβάρη μήνα!

Αυτό μας κάνει καλό, γιατί μετά από δύο εβδομάδες Berlinale με πολλές βαρύθυμες και σκοτεινές ταινίες όλοι αξίζουν λίγη αναψυχή. Δεν θέλω να γκρινιάζω, είδα μερικές καλές ταινίες, αν και από τις 400 που προβλήθηκαν τις περισσότερες τις έχασα φυσικά.  

ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Το «Systemsprenger / System Crasher» της Nora Fingscheidt είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε. Έχει θέμα ένα παιδί με προβληματική συμπεριφορά. Επίσης, αξίζει η μογγολική συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα με τίτλο «Öndög», αρκεί να έχετε χρόνο. Στο τμήμα Perspectives on German Cinema ξεχώρισε το «Oray» του Mehmet Akif Büyükatalay. Η ταινία προσφέρει, με αφορμή την κρίση στο γάμο ενός νεαρού ζευγαριού, ματιές στο περιβάλλον και τον κόσμο των θρησκευόμενων μουσουλμάνων στη Γερμανία.  

To highlight για μένα παραμένει το «Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες» της Μαριάννας Οικονόμου. Επίσης, στις καλύτερες ταινίες της Berlinale ανήκει η ταινία του Τζουμέρκα. Δυστυχώς, έχασα το «Tale of Three Sisters», όπως δεν κατάφερα να πάω και στα Ταλέντα της Berlinale.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ

Τώρα η εποχή Kosslick τελείωσε οριστικά και η ερώτηση που πλανάται στον αέρα είναι: Τι πρέπει να αλλάξει; Τι πρέπει να βελτιωθεί; Αφήνω τις φιλοσοφικές αναζητήσεις σε άλλους. Προσωπικά έχω εντελώς πραγματιστικές επιθυμίες. Του χρόνου θέλω κι εγώ να με ντύσει ο Armani. Κι αυτό γιατί νιώθω πάντα ότι δεν έχω ντυθεί αρκετά καλά στο κόκκινο χαλί. Ύστερα, θα έπρεπε να υπάρχουν μπαρίστες με φορητές καφετιέρες, γιατί αλλιώς δεν προλαβαίνω να παίρνω καφέ ανάμεσα στις ταινίες. Ο δρόμος ως το Κέντρο Τύπου είναι πολύ μακρύς.

Επίσης, χρειάζονται μερικά μαθήματα συμπεριφοράς για τους επισκέπτες της Berlinale, γιατί φέτος οι άνθρωποι στριμώχνονταν στις κινηματογραφικές αίθουσας όπως στο μετρό του Ευαγγελισμού με κατεύθυνση το Σύνταγμα λίγο πριν τις 9 το πρωί μια εργάσιμη μέρα. Χαίρομαι που μπόρεσα να παρευρεθώ. Ευχαριστώ για την προσοχή σας! Μπέκας out.

---

Μετάφραση: Πελαγία Τσινάρη
Το Berlinale Blogger 2019 αποτελεί ένα project του Ινστιτούτου Γκαίτε.
Copyright: Κείμενο: Goethe-Institut Athen, Gerasimos Bekas. Το κείμενο αυτό υπόκειται σε άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Παρόμοια Διανομή 3.0 Γερμανία Lizenz.

Για όλες τις ενημερώσεις σχετικά με το project Berlinale Blogger 2019 πατήστε εδώ www.goethe.de/hellas/berlinaleblogger.