László Benkő | Corporeal Moments

László Benkő | Corporeal Moments

Η Πρεσβεία της Ουγγαρίας στην Αθήνα και η Art Appel Gallery μας προσκαλούν στα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης του ζωγράφου László Benkő με τίτλο «Corporeal Moments» Η παντοκρατορία του ποιητικού ρεαλισμού. Το ανθρώπινο σώμα ως μέτρο και «στιγμή» ευτυχίας. Η περισυλλογή με όρους φυσιοκρατικής εξέλιξης του πολιτισμένου όντος. Σκέψεις, κρίσεις και διακρίσεις με αφορμή την έκθεση «Corporeal moments» τού ζωγράφου László Benkő  από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα.


Μέσα σε όλο αυτό τον ιστορικό περίγυρο και υπό το βάρος μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας επιβαρυμένης από το Χάος και την υπερβολική αύξηση της εντροπίας όλων μα όλων των συστημάτων, είναι σημαντικό να ξαναγυρίζουμε στο ανθρώπινο σώμα, γυμνό, ημίγυμνο ή ντυμένο, αφού αυτό είναι το μόνο απτό και μετρήσιμο στίγμα μας πάνω στη Γη, ενώ ψυχή και πνεύμα είναι μεγέθη αλλοδιαστασιακά κι ουδόλως κατατάξιμα, μιας και ανήκουν στον χώρο του Άρρητου, του Άφατου και του απροσπέλαστου από την ανθρώπινη λογιστική μηχανή. Όμως η Τέχνη κινείται εξ ορισμού σε έναν μεταιχμιακό χώρο πέρα από τα όρια της Κοινής Λογικής κι Εντεύθεν της όποιας μεταφυσικής, μυστικιστικής ή μη. Ακόμα και ο έρωτας, στις ακραίες ηδονιστικές εκφράσεις του παύει να είναι «σωματικός», γίνεται υπερβατικός, κινητοποιεί την Υλοενέργεια και μας εξακοντίζει σε κβαντικές εναλλακτικές «πραγματικότητες».

Στη συγκεκριμένη δουλειά του σημαντικού εικαστικού László Benkő είναι προφανές ότι συναντάται η ελληνορωμαϊκή Αρχαιότητα με το κεντροευρωπαϊκό Φως, νοσταλγεί τον μεσογειακό «Παράδεισο» κι απευθύνεται στις εκλεπτυσμένες αισθήσεις επιτυγχάνοντας έναν ερωτισμό ιδεαλιστικού κι εξιδανικευμένου τύπου με αποτέλεσμα όλα να είναι φωτισμένα κάτω και μέσα από την αχλύ τού κυριαρχούντος χριστιανικού συναισθήματος τής αγάπης, ως φιλότητος, αλληλεγγύης κι ανεπιφυλάκτου αποδοχής τού Άλλου, που τον υποδεχόμαστε «μετά βαΐων και κλάδων» χωρίς καν να μπούμε στον κόπο να τον χαρακτηρίσουμε άσωτο ή γνωστικό υιό.

Αρχετυπικοί μύθοι που βρήκαν έκφραση στο παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας με τον Λύκο, ο άνθρωπος ως μοναχός-ερημίτης κι ο άντρας ως σύντροφος ή αντικείμενο θαυμασμού, η γυναίκα ως ρομαντική κόρη που ονειρεύεται τον καλό της, η Φύση ως μυστήριο που μόνο με την μουσική και την ποίηση εξημερώνεται, ο σκύλος ως προαιώνιος πιστός φίλος και σύντροφος, η μάχη των φύλων, αλλά και η προσευχή… αυτές είναι οι θεματικές πτυχές μέσα από τις οποίες ξετυλίγεται αυτός ο εικαστικός διαλογισμός, αυτή η περιπατητική προσευχή ανάμεσα σε σχήματα και χρώματα, γνωστά, αναγνωρίσιμα, αλλά όχι πάντα οικεία κι αναμενόμενα.

Ανα-ψυχή, απόλαυση, αισθητική ηδονή, γαλήνη ψυχής κι αρμονικό συνταίριασμα στοιχείων του έξω κόσμου έτσι όπως απηχούν και διαθλώνται στο εσωτερικό μας έρεβος. Τελικά, η έκθεση αυτή δείχνει τον κόσμο, τους ανθρώπους και τις σχέσεις όπως θα έπρεπε να είναι, όπως θα θέλαμε να είναι. Κι αυτό από μόνο του είναι ένα καλλιτεχνικό επίτευγμα.



Εγκαίνια: Τρίτη 18 Ιουνίου 2019, ώρα 20:00