Πόσο μικρός είναι ο κόσμος...!

 

Στην Ταβέρνα μου συναντώ πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Έρχεται μια φορά ένα ζευγάρι και φέρνουν μαζί τους άλλο ένα ζευγάρι από την Αυστραλία. Τους λέω: « Έχω μια γειτόνισσα που είναι από την Μελβούρνη, την Σταυρούλα Γκ. » Τότε μου απαντάει ο εκ της Αυστραλίας: «Ξέρεις την Σταυρούλα Γκ;!! Είμαστε πολύ φίλοι με τον άντρα της τον Κώστα! » Τρελάθηκα!!

 Πριν από 3 χρόνια έρχεται ένα άλλο ζευγάρι. Απευθύνομαι στην γυναίκα και της λέω: «Εσύ κορίτσι μου είσαι από τη Θράκη, από τον Έβρο». Μου λέει «Πού το κατάλαβες;; » «Από τα μάτια σου, της απαντάω που είναι "Θράκης" και μάλιστα είσαι από τη Μάρηδα». Να κάνω μια παρένθεση εδώ και να πώ ότι οι Μάρηδες ζουν στην πεδιάδα του Ερυθροποτάμου, στο Βόρειο Έβρο, σκορπισμένοι σε 15 χωριά. Δεν έχουν δική τους γλώσσα αλλά λειτουργούν κατά κάποιο τρόπο σαν "γκέτο". Δηλαδή δεν βάζουν νύφες από άλλές περιοχές. Οι νύφες και γαμπροί είναι μόνο από τα 15 χωριά. Ακόμα και τα ζώα τους δεν τα αλλάζουν με άλλες περιοχές. Πίσω στην ιστορία μου λοιπόν: «Όχι μου λέει είμαι από τη Λύρα Έβρου. » Οπότε την ρωτάω: «Την Κίτσα την ξέρεις; » «Φυσικά μου λέει, είναι γειτόνισά μου! » Η οποία σήμερα είναι 90 χρονών, την γνωρίζω από το χωριό μου το Δοξάτο Δράμας και η οποία παντρεύτηκε το 1950 με τον άντρας της όταν αυτός υπηρετούσε στη Δράμα! Τελικά ο κόσμος είναι πολύ μικρός....