Στέλλα κοιμήσου

Στέλλα κοιμήσου

Όταν η Στέλλα αποκαλύπτει στους δικούς της, ότι δεν θα παντρευτεί τον πολιτικό που ο πατέρας της αποφάσισε, πυροδοτούνται νευρασθενικές συγκρούσεις στην οικογένεια. Μπουκάρει ο πατέρας και ο ρυθμός της δράσης, η λεκτική και η φυσική βία κλιμακώνονται. Η γλώσσα είναι εξουθενωτικά σκληρή και χυδαία. Οι ερμηνείες αποδίδουν εύστοχα το άγριο ξέσπασμα των χαρακτήρων και την  ψυχολογική τους καταρράκωση. Το σκηνικό είναι το σαλόνι της οικογένειας και οι ενδυμασίες οι καθημερινές.  

Ο πάτερ της οικογένειας, εύκολα παραπέμπει στους σύγχρονους νονούς του ελληνικού παρακράτους, τα μέλη της οικογένειά στο τρομοκρατημένο πλήθος και η παράσταση όλη στην πολιτική πραγματικότητα.

Θα ήταν ενδιαφέρον, να δούμε το έργο σε ένα θέατρο της αγοράς (forum theatre), να διερευνηθεί η σχέση εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου και να μη παραμείνει η Στέλλα στο είδος του - ενός ακόμη - αστικού δράματος - αληθινό αν και όχι ιδιαίτερα  πρωτότυπο.

Άλλωστε, για ποιον άλλο λόγο εντοπίζουμε τα προβλήματα, εάν στόχος μας, δεν είναι να τα αντιμετωπίσουμε;