Μία συνάντηση με τον σκηνοθέτη ANDRES VEIEL

Μία συνάντηση με τον σκηνοθέτη ANDRES VEIEL

Ο Andres Veiel (Αντρές Φάιελ) είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες και καταξιωμένους διεθνώς Γερμανούς σκηνοθέτες. Τα έργα του επικεντρώνονται σε ακραίες υπαρξιακές καταστάσεις τόσο στη ζωή των χαρακτήρων του, όσο και στην κοινωνική- πολιτική ζωή. Ιδιαίτερο γνώρισμα της δουλειάς του είναι η εντατική και συχνά πολυετής έρευνα, καθώς και η ακρίβεια στη διευθέτηση και σκηνοθέτηση του υλικού του.

Γεννημένος το 1959 στη Στουτγάρδη, σπούδασε Ψυχολογία και διδάχτηκε σκηνοθεσία και δραματουργία στο Künstlerhaus Bethanien στο Βερολίνο μεταξύ άλλων και από τον Krzysztof Kieślowski.

Για τις ταινίες του, κυρίως ντοκιμαντέρ, Winternachtstraum (1991), Balagan(1993), Die Überlebenden (1996), Black Box BRD (2001), Die Spielwütigen (2004), Der Kick (2006), Wer wenn nicht wir (2011) und Beuys(2017), τιμήθηκε με περισσότερα από 50 βραβεία, μεταξύ αυτών και με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου όπως και με το Γερμανικό Κινηματογραφικό Βραβείο.

Το θεατρικά του έργα, Der Kick, 2006- το οποίο γύρισε στη συνέχεια και για τη μεγάλη οθόνη, Das Himbeerreich(2013) και το Let them eat money (2018), ανέβηκαν σε σκηνοθεσία του ιδίου στο Maxim Gorki Theater και στο Deutsches Theater, μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και παρουσιάστηκαν σε διάφορες θεατρικές διοργανώσεις, π.χ. στη διοργάνωση Berliner Theatertreffen.

Ο Andres Veiel είναι μέλος της Ακαδημίας των Τεχνών του Βερολίνου καθώς και μέλος της Ευρωπαϊκής και Γερμανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ζει στο Βερολίνο.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 Δεκεμβρίου 2018 17:00

Προβολή του ντοκιμαντέρ

BLACK BOX GERMANY (2000, 100΄)

Γερμανικό Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2002, Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2001

O σκηνοθέτης Andres Veiel και ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου προλογίζουν και συζητούν μετά την προβολή με το κοινό.

Δυο εκ διαμέτρου αντίθετες ζωές που τελείωσαν εξίσου βίαια.

Ο Alfred Herrhausen, επικεφαλής της Deutsche Bank, χάνει τη ζωή του τον Νοέμβριο του 1987 σε βομβιστική επίθεση, πιθανολογούμενη επίθεση της RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός).

Ο Wolfgang Grams, πιθανολογούμενο μέλος της ιεραρχίας της RAF χάνει τη ζωή του σε ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία τον Ιούνιο του 1993. Η επίσημη ανακοίνωση για το θάνατό του αναφέρει: Αυτοκτονία. Αιτία θανάτου: Πυροβολισμός στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Ο Andres Veiel καταφέρνει να τοποθετήσει τις βιογραφίες αυτών των δυο ανθρώπων πλάι πλάι, να τις αναπαραστήσει και να τις συνυφάνει με μαρτυρίες οικείων τους, πολιτικών συνοδοιπόρων τους, με ιδιωτικά βίντεο και τηλεοπτικές καταγραφές, αποφεύγοντας τον οποιοδήποτε «συσχετισμό» και χωρίς να αναιρεί τις αντιφάσεις, χωρίς να αξιώνει απαντήσεις.

Κατά πόσο ο Wolfgang Grams συμμετείχε στη δολοφονία του A. Herrhausen ή και αν είχε την όποια συμμετοχή, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

Το ντοκιμαντέρ καταδεικνύει ταυτόχρονα και μία κοινωνία σε πόλωση, τη γερμανική κοινωνία στα ταραγμένα χρόνια των δεκαετιών του 1970 και 1980, έναν πόλεμο ιδεολογιών από τον οποίο δεν έλειψαν τα όπλα.

«Η έκφραση "Βlack Box" για μένα μπορεί να ερμηνευτεί σε πολλά επίπεδα. Στην κυριολεκτική της σημασία δηλώνει το μαύρο κουτί στο οποίο δεν μπορεί να διεισδύσει το φως και να φωτίσει γεγονότα. Μπορεί όμως και να ιδωθεί ως ένα μαύρο κουτί στο οποίο μπορούμε να προβάλλουμε ό,τι γνωρίζουμε και ό,τι πιστεύουμε.»

Andres Veiel

Ταινία: Σε γερμανική γλώσσα με ελληνικούς υπότιτλους

Συζήτηση: Σε γερμανική και ελληνική γλώσσα με μετάφραση

20:00 BEUYS

Γερμανία. 2018, ντοκιμαντέρ, Γερμανικά, Αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους, 107΄ | Σενάριο και Σκηνοθεσία: Andres Veiel | Κάμερα: Jörg Jeshel | Μοντάζ: Stephan Krumbiegel, Olaf Voigtländer | Παραγωγή: zero one film/terz film

Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ | Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ | Υποψήφιο για το Βραβείο Καλύτερης Μουσικής

Ο Andres Veiel και η Ιστορικός Τέχνης και συνοδοιπόρος του Beuys Rhea Thönges-Stringaris προλογίζουν και συζητούν με το κοινό.

Ο Beuys, ο άνθρωπος με το τσόχινο καπέλο, τον κετσέ και τη Fettecke (γωνιά λίπους). Τριάντα χρόνια μετά το θάνατό του, οι ιδέες αυτού του οραματιστή καλλιτέχνη εξακολουθούν να θεωρούνται πολύ μπροστά από την εποχή του. Με μία ιδιοφυή συρραφή πολυάριθμων αχρησιμοποίητων μέχρι τώρα οπτικών και ηχητικών ντοκουμέντων, ο σκηνοθέτης Andres Veiel και η ομάδα του δημιούργησαν ένα μοναδικό χρονικό: το ντοκιμαντέρ "Beuys" δεν είναι ένα πορτραίτο με τη συνηθισμένη έννοια, αλλά μία ευαίσθητη και προσωπική ματιά στον άνθρωπο, στην τέχνη του και στον κόσμο των ιδεών του. Τις δεκαετίες του 1960, 1970 και 1980, ο Beuys προσπάθησε υπομονετικά να εξηγήσει ότι το «χρήμα δεν θα έπρεπε να είναι αγαθό». Το έργο του αφορούσε μία νέα, διευρυμένη αντίληψη της τέχνης που περιλάμβανε και την πολιτική διαμόρφωση της κοινωνίας. Ο Beuys παίρνει μέρος σε αγώνες πυγμαχίας, διαπραγματεύεται, δίνει διαλέξεις και εξηγεί εικόνες σε έναν νεκρό λαγό. Ρωτά μειδιώντας: «Θέλετε μία επανάσταση χωρίς γέλιο;» Η διευρυμένη του αντίληψη για την τέχνη τον τοποθετεί στο επίκεντρο κάθε σημαντικής κοινωνικής συζήτησης, ακόμη και σήμερα

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 Δεκεμβρίου 2018 11:00 – 16:00

Master Class

STAGING / REENACTMENT IN DOCUMENTARIES

Με αποσπάσματα από τις ταινίες του σκηνοθέτη και προβολή του ντοκιμαντέρ

«Die Spielwütigen» (Ηθοποιός και τίποτα άλλο) 2003, 108΄

Τέσσερις ηθοποιοί κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους στην περίφημη Σχολή Θεάτρου Ernst Busch του Βερολίνου. Τόσο διαφορετική η ζωή τους, η ιδιοσυγκρασία τους, η κοινωνική τους συμπεριφορά. Έχουν όμως ένα κοινό: Το πάθος για το θέατρο.

Η Constanze, η Karina, η Stephanie και ο Έλληνας Πρόδρομος: Η θεατρική σκηνή είναι για αυτούς τα Πάντα.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η master class για κινηματογραφιστές, ηθοποιούς, σπουδαστές κινηματογράφου και θεάτρου, αλλά και για όσους ασχολούνται με την τέχνη και τις κοινωνικές/πολιτικές επιστήμες.

Master Class: Σε αγγλική γλώσσα

Ταινία: Γερμανικά με ελληνικούς υπότιτλους