Η ωραία του Πέραν

Η ωραία του Πέραν

 Αν κανένας ένιωσε στην καρδιά του παλμούς ευγενικούς, που νεκρωθήκανε μπροστά στο βωμό της δυστυχίας και της λύπης! Αν ζούσε και τρεφότανε μ’ ένα ωραίο όνειρο, και, ξυ­πνώντας άξαφνα μιαν αυγούλα, είδε τ' όνειρο του, σαν κα­πνός, να διαλύεται! Αν κανένας αγρύπνησε ποτέ μοναχός του, σε καμιά κα­λοκαιρινή νύχτα, κάτω από το φεγγαρολουσμένο ουρανό, κ' η ψυχή του, λυτρωμένη απ' τα σίδερα της ύλης, πέταξε στα ουράνια ζητώντας τ’ Άπειρο! Αυτός μοναχά ας διαβάσει το βιβλίο μου, οι άλλοι θα κά­μουν καλά να το κλείσουν, γιατί δε θα το νιώσουνε.

Μπορεί ένα λαϊκό ρομάντζο του περασμένου αιώνα να έχει κάτι να μας πει; Η παράσταση «Η ωραία του Πέραν» μας το επιβεβαιώνει και με το παραπάνω.

Η ιστορία αγάπης του Αιμίλιου και της Ερμιόνης, με φόντο την Κωνσταντινούπολη του περασμένου αιώνα, αναβιώνει στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με λιγοστά σκηνικά και κοστούμια, οι δύο πρωταγωνιστές στηρίζονται κυρίως στο ταλέντο τους για να μας αφηγηθούν τον έρωτα των δύο νέων. Εκείνος ένας φτωχός πλην τίμιος νέος. Εκείνη μια πλούσια πανέμορφη κόρη τραπεζικού διευθυντή. Τυχαία γνωρίζονται κι ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Ο έρωτάς τους όμως θα περάσει από σαράντα κύματα, μέχρι να καταλήξουν μαζί. Σαν άλλοι Ρωμαίος κι Ιουλιέτα ζουν τον έρωτά τους, έτοιμοι κι οι δύο να θυσιαστούν γι’ για τον άλλο, χωρίς δεύτερη σκέψη. Έναν έρωτα που έχει εκλείψει από τη σημερινή εποχή.

Οι δύο πρωταγωνιστές καταφέρνουν με τη μεταξύ τους χημεία να παρασύρουν το θεατή, από το πρώτο κιόλας λεπτό θέασης, στη μυσταγωγία του έρωτα των δύο νέων του περασμένου αιώνα. Το κοινό νιώθει πως ζει μαζί με τους ήρωες την ιστορία τους και τις δυσκολίες τους.

Εξαιρετική κι η μουσική που συνοδεύει την παράσταση καθ’όλη τη διάρκειά της – η λύρα αποτυπώνει μοναδικά το ρομαντισμό και την ποιητικότητα των δύο ηρώων.