Παράξενα κι ανεξήγητα φαινόμενα...

 

Μεγάλωσα σε μία σχετικά θρήσκα οικογένεια. Όταν ήμουν περίπου 7 χρονών, Μεγάλο Σάββατο, λίγο πριν την Ανάσταση, μου συνέβη κάτι που ακόμη δεν μπορώ να εξηγήσω... Η μαμά μου με παρακαλούσε να κάνω μπάνιο κι εγώ αρνιόμουν μέχρι που με έκανε εκείνη. Ενώ με έπλενε ξαφνικά μαυρίζουν όλα γύρω μου. Αυτό που θα περιγράψω κράτησε κλάσματα του δευτερολέπτου αλλά εγώ το βιώσα για τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο.
Αφού μαύρισαν όλα γύρω και δεν έβλεπα απολύτως τίποτα μια φωτεινή ηλιαχτίδα από πολύ μακριά με πλησίασε σιγά σιγά μέχρι που έφτασε μπροστά μου. Εμφανίστηκε μπροστά μου ο Χριστός της Αναστάσεως με το σκήπτρο και με κοίταζε για πέντε λεπτά. Τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε. Στη συνέχεια μου είπε: "Αυτό που συμβαίνει μην το πεις σε κανέναν παρα μόνο όταν έρθει η στιγμή που θα το κατανοήσεις. Τότε θα έχει ολοκληρωθεί και θα μπορέσεις να μιλήσεις γι αυτό".
Δεν μου γύρισε την πλάτη απλά σιγά σιγά η φωτεινή αυτή μορφή απομακρύνθηκε αργά μέχρι που εξαφανίστηκε η ηλιαχτίδα κι επανήρθε το φώς στα μάτια μου.

Η μητέρα μου με ρώτησε αμέσως αν συνέβη κάτι, γιατί της φάνηκα χαμένος. Δεν μίλησα για αυτό που βίωσα κι απλά της είπα ότι κάτι σκεφτόμουν.

Στα 18 μου χρόνια κι αφού είχε ολοκληρωθεί μια ερωτική πράξη με την κοπέλα μου τότε, καθόμουν χαλαρός όταν ξαφνικά μαυρίζουν πάλι όλα γύρω μου. Έρχεται πάλι ένα άσπρο φως μπροστά μου αλλά χωρίς να εμφανιστεί κάποια μορφή. Ακούω μια φωνή να μου λέει: "Αυτό που συνέβη τότε που ήσουν μικρός, μόλις ολοκληρώθηκε και μπορείς να μιλήσεις για αυτό σε όποιον θέλεις".

Δεν είχε να κάνει με την ερωτική πράξη. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Τότε είχα τρέξει και το είχα πει στη γιαγιά μου η οποία δεν θα το θυμάται τώρα γιατί πάσχει από αλτσχαίμερ. Το μοιράστηκα επίσης με έναν πνευματικό ο οποίος μου είχε απαντήσει ότι έχω μεγάλο χάρισμα που είδα τον Χριστό.
Ήταν οι μόνοι άνθρωποι που γνώριζαν για αυτό που βίωσα μέχρι σήμερα που μιλάω για αυτό δημόσια.

Έχω αναρωτηθεί συχνά τι μπορεί να σημαίνει. Δεν έχω ακόμη απάντηση. Το σίγουρο είναι ότι από τότε βρίσκομαι σε μια συνεχή δοκιμασία, όμως παρόλα αυτά νιώθω ότι πάντα κάποιος με προστατεύει!