Κολύμπι με δελφίνια, μια μοναδική εμπειρία!

 

Όλοι ίσως έχουμε κάπου στο μυαλό μας το όνειρο να κολυμπήσουμε κάποια μέρα με δελφίνια σε ανοικτή θάλασσα. Αυτά τα τόσο έξυπνα θηλαστικά που είναι γνωστά για την κοινωνικότητα τους, μοιράζονται με τους ανθρώπους και τους πιθήκους ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι εξοπλισμένα με τα καλύτερα μυαλά του σύμπαντος. Φαίνεται ότι αυτός είναι κι ο λόγος που ελκόμαστε φυσικά από αυτό το θαλάσσιο θηλαστικό, το οποίο διαθέτει επιπλέον ένα έμφυτο χαμόγελο, σαν να θέλει να μας μεταδώσει την καλή του διάθεση και τη χαρά της ζωής.

Δεν έχω βρει ακόμα το χρόνο να πάω στις Μπαχάμες (!)  για να κολυμπήσω με άγρια ​​δελφίνια τα οποία έχουν συνηθίσει στην παρουσία του ανθρώπου - αυτό που οι αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο με ενθαρρύνουν να κάνω εδώ και χρόνια. Ωστώσο, για να πραγματοποιήσω αυτό το όνειρο, βρήκα τυχαία μια λύση πιο πρακτική και σίγουρα πιο δημοκρατική, αλλά που συνεπάγεται σοβαρά ηθικά ζητήματα - φυσικά αναφέρομαι στην αιχμαλωσία και στους ζωολογικούς κήπους.

Καθώς όμως αυτό το μικρό άρθρο επικεντρώνεται σε αυτό το εξαιρετικό ζώο και στο δέος που νιώθουμε απέναντί του, δεν θα σταθώ παραπάνω σε αυτό το ζήτημα. Όμως είναι σημαντικό για εμένα να θυμάμαι να υπερασπίζομαι αυτά τα καταπληκτικά ζώα που αξίζουν να ζουν σε απόλυτη ελευθερία!

Μια μέρα, μια παιδική μου φίλη έμαθε ότι ένα μωρό δελφίνι που γεννήθηκε σε αιχμαλωσία, περίμενε να βαπτιστεί, κι ότι ο τυχερός ανάδοχός του θα είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το νεογέννητο όπως και την οικογένειά του. Με χαρά περίμενα τη στιγμή που θα πηγαίναμε να γνωρίσουμε αυτό το δελφίνι αλλά και όλα τα υπόλοιπα. Ντυμένες με ειδικές μονωτικές στολές, ζήσαμε το απόλυτο όνειρο με αυτά τα ζώα. Κάθε δελφίνι είχε τον προπονητή του. Μαζί μας παρόντες ήταν δύο προπονητές για να δώσουν τις εντολές, για να σφυρίξουν την έναρξη κάθε άσκησης, να τα ανταμείψουν με φρέσκο ​​ψάρι και να τα συγχαρούν για τις αποδόσεις τους. "Χορέψαμε" πρόσωπο με πρόσωπο με ένα μεγάλο δελφίνι, διασχίσαμε την μεγάλη πισίνα ανεβασμένες πάνω στην κοιλιά τους και έπειτα στην πλάτη τους, ενώ κρατιόμασταν από το ραχιαίο πτερύγιό τους. Τέλος, τα ευχαριστήσαμε όπως άρμοζε η περίσταση, τα φίλησαμε και τα χαϊδέψαμε σαν να ήταν τα δικά μας κατοικίδια ζώα.

Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι ένα θαλάσσιο θηλαστικό θα μπορούσε να είναι ίσο ή ανώτερο από άλλα κατοικίδια ζώα που ζουν κοντά στους ανθρώπους, όπως για παράδειγμα είναι τα άλογα ή τα σκυλιά με τα οποία ασχολούμαι καθημερινά. Τα δελφίνια, δείχνοτας μια εκπληκτική ευγένεια, υπακοή και εκτέλεση των καθηκόντων τους, με βοήθησαν να ξεπεράσω την αρχική μου ταραχή κι ακόμα και την αίσθηση του κρύου που με διαπερνούσε βουτηγμένη στα παγωμένα νερά της ειδικά διαμορφωμένης πισίνας, για να επικεντρωθώ με ενθουσιασμό στην επαφή μαζί τους και στα παιχνίδια που τους προσέφεραν οι προπονητές.

Αυτά τα θηλαστικά είναι εξαιρετικά χαριτωμένα στο νερό, πολύ ευκίνητα όπως και υπερβολικά ισχυρά. Μια ήρεμη δύναμη και σύναμα απόλυτη ακρίβεια κι ευκινησία διακατέχει αυτά τα υπέροχα πλάσματα.

Στην αφή, τα δελφίνια είναι λίγο διαφορετικά από αυτό που είχα φανταστεί a priori: το δέρμα τους, πολύ λείο, σαν ένα μπαλόνι, έχει την ίδια θερμοκρασία με το νερό. Δηλαδή, η θερμοκρασία του σώματός τους στην επιφάνεια είναι ίδια με εκείνη του περιβάλλοντός τους. Αντίθετα, το δέρμα τους είναι πολύ ευαίσθητο στην αφή και στα χάδια. Επιπλέον, ορισμένα δελφίνια προτιμούν τα χάδια από άλλα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με άλλα ζώα, για παράδειγμα τα σκυλιά.

Φεύγοντας, ο υπεύθυνος θέλησε να μάθει τις εντυπώσεις μου. «Καλύτερα από τα άλογα, έτσι δεν είναι; », με ρώτησε. «Χωρίς αμφιβολία», του απάντησα, ακόμη γοητευμένη από την επαφή μου με αυτά τα ζώα. «Το πρόγραμμα θεραπευτικής ιππασίας και θεραπείας με δελφίνια έχει τώρα μεγαλύτερη σημασία μετά την επίσκεψή μου εδώ, και μακάρι να μπορούσαμε να συνδυάσουμε αυτά τα δύο έργα σε έναν χώρο δίπλα στη θάλασσα», του είπα. Ένα άλλο ανθρώπινο όνειρο που θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα πραγματικότητα μια μέρα, αλλά επίσης κι ένα μελλοντικό έργο προς όφελος όχι μόνο των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, όπως συμβαίνει σε ορισμένα κέντρα ιππασίας σήμερα, αλλά προς όφελος του καθενός, ώστε να τον βοηθήσει να βρεί, χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια και με έκσταση, την ψυχική και σωματική ισορροπία του.

 

Aliki A. Steen,
Founding Member,
www.horseart.org