Μα πόσο ξεροκέφαλες είναι αυτές οι «Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες»;

Μα πόσο ξεροκέφαλες είναι αυτές οι «Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες»;

Επιτέλους συναντάω τις δύο πιο ξεροκέφαλες κουτάλες του κόσμου! Είχα ακούσει πολλά αλλά μέχρι που να διαβάσω την πραγματική ιστορία, δεν πίστευα τίποτα. Ε λοιπόν, αυτές οι δύο κουτάλες είναι πράγματι ξεροκέφαλες! Και όχι μόνο αυτές αλλά και ο βασιλιάς!

Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή... Ο βασιλιάς -που από εδώ και έπειτα θα τον ονομάσουμε εγωιστή- ζούσε σε ένα μακρινό βασίλειο παρέα με τον γιο του, που πολύ σύντομα θα γινόταν αυτός ο νέος βασιλιάς. Μόνο που ο πρίγκιπας, παραήταν πρίγκιπας, ήταν δηλαδή πολύ μικρός σε ηλικία και ούτε που τον ένοιαζε η διαδοχή του στέμματος αλλά μονάχα το παιχνίδι! Ονειρευόταν βόλτες στο δάσος, ανέμελες ώρες παιχνιδιού, περιπέτειες και γευστικές ανακατωσούρες στην κουζίνα, του άρεσε βλέπεις η μαγειρική παρότι ήταν τόσο νέος. Ο βασιλιάς από την άλλη, είχε ήδη αποφασίσει: ο μικρός πρίγκιπας έπρεπε πάση θυσία να σταματάσει όλες αυτές τις κουταμάρες και να διαβάσει σκληρά, γι'αυτό και του απαγόρεψε να ασχολείται με οτιδήποτε πέρα από τις υποχρεώσεις του. Ο πρίγκιπας στεναχωρέθηκε τόσο που σταμάτησε μέχρι και να τρώει, και η αλήθεια είναι πως αυτό θορύβησε λιγάκι τον πατέρα του. Οι δύο πιο γνωστοί και άξιοι μάγειρες του κόσμου ήταν οι μόνοι που αποδέχτηκαν την πρόσκληση, να πάνε στο παλάτι για να μαγειρέψουν για τον πρίγκιπα. Μόνο που αυτοί οι δύο μάγειρες, πέρα από ταλαντούχοι και ικανοί, ήταν εγωιστές, ανταγωνιστές και εχθροί!

Κατάφεραν άραγε οι μάγειρες να κάνουν τον πρίγκιπα να φάει ξανά; Και τι να έγινε με τον ξεροκέφαλο βασιλιά που πίεζε τόσο το νεαρό αγόρι, τόσο που ξέχασε πόσο νεαρό είναι;

Ο Άγγελος Αγγέλου και η Έμη Σίνη, που μας έχουν δώσει μερικά από τα πιο όμορφα παιδικά βιβλία, γράφουν μία ιστορία γεμάτη δράση και μεθυστικές μυρωδιές που μιλάει για τον εγωισμό και όλα τα κακά που μπορεί να προκαλέσει. Μέσα από το παραμύθι αυτό, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων και όλα τα όμορφα που μπορούμε να καταφέρουμε με αυτήν! Γίνεται άραγε να γνωρίζουμε εμείς καλύτερα από τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας, τι μπορεί να θέλει; Γίνεται να ορίσουμε εμείς την δική του πορεία; Ή μήπως έχουμε την πεποίθηση ότι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά μέσα από τις εχθρότητες και τις αντιπαλότητες;

*Το βιβλίο έχει μεταφερθεί στο θεατρικό σανίδι με τεράστια επιτυχία! Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Το βιβλίο «Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες» σε εικονογράφηση Μαργαρίτας Τζαννέτου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και μπορείς να το βρεις εδώ.