Το Θέατρο Πόρτα θα ξεκινήσει δυναμικά και ποιοτικά και την επόμενη χρονιά!

Το Θέατρο Πόρτα θα ξεκινήσει δυναμικά και ποιοτικά και την επόμενη χρονιά!

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2015-16

«Μια Πόρτα ορθάνοιχτη!»

«Σχεδόν Αθώοι»                       

Το φετινό θεατρικό ρεπερτόριο κινείται ελεύθερα και «απενοχοποιημένα»  μεταξύ σύγχρονης, κλασσικής και σύγχρονης-κλασσικής δραματουργίας. Ένα πρώτο χαρακτηριστικό των σκηνικών μας προτάσεων είναι το «άνοιγμα» στη λιγότερο γνωστή δραματουργία χωρών, όπως η Αυστραλία και ο Καναδάς, καθώς και σε συνεργασίες με καλλιτέχνες του εξωτερικού. Ένα δεύτερο, είναι το γεγονός πως σε όλα τα έργα θα μπορούσε να διαπιστωθεί ως κοινός θεματικός άξονας  η αναζήτηση «αυτοσυνείδησης», ο στοχασμός πάνω στην ευθύνη και την ανευθυνότητα, συλλογική και μη, καθώς και το τί γίνεται με τις ζωές μας, όταν έρχεται κάποια στιγμή ο «λογαριασμός» της κατάχρησης ψευδαισθήσεων. Πώς θα κριθούμε τελικά; Ένοχοι; Αθώοι; Ή μήπως κάτι πολύ λιγότερο ξεκάθαρο;

 

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ
Άντριου Μπόβελ

Μια γυναίκα βρίσκεται νεκρή σε μια ερημική τοποθεσία κοντά σ’ έναν αυτοκινητόδρομο. Κατηγορούμενος για το φόνο της, ένας άνεργος πατέρας που αρνείται επίμονα την ενοχή του. Σιγά σιγά, καθώς το νήμα ξετυλίγεται μέσα από την αριστοτεχνική αφηγηματική δομή του σπουδαίου Αυστραλού συγγραφέα, μπλέκονται γύρω από το συμβάν αρκετά ακόμη πρόσωπα, όπως ο αστυνομικός που διερευνά την υπόθεση, η γειτόνισσα που κατέδωσε τον ύποπτο, οι σύζυγοι όλων αλλά και οι εραστές τους.

Γίνεται, εν τέλει, να εμπιστευτείς έναν άγνωστο; Και πόσο γνωστοί μας είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ζωές μας; Ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολλές ανατροπές, πρωτότυπη θεατρική φόρμα, ποιητική ατμόσφαιρα κι ενδιαφέρουσες δεύτερες αναγνώσεις, που έρχεται από τους μακρινούς  Αντίποδες.

Παρ’ ότι το έργο έγινε γνωστό εκτός Αυστραλίας από την κινηματογραφική μεταφορά του το 2001 με τίτλο Lantana (σε σενάριο του ίδιου του Μπόβελ), η θεατρική του εκδοχή δε σταμάτησε να παίζεται σε ολόκληρο τον κόσμο με μεγάλη επιτυχία λόγω της ακαταμάχητης θεατρικής γοητείας της σκηνικής του μορφής και των ιδιαιτεροτήτων του πρωτοτύπου. Αν και κάποιες απ’ αυτές θυσιάστηκαν χάριν του «ρεαλισμού» της- κατά τ’ άλλα- εξαίρετης και  πολυβραβευμένης ταινίας.

Σκηνοθεσία/ Μετάφραση: Θωμάς Μοσχόπουλος
Με τους: Άννα Καλαϊτζίδου, Χρήστο Λούλη, Άννα Μάσχα, Γιώργο ΧρυσοστόμουΠρώτη παράσταση Νοέμβριος 2015

 

THIS IS WAR
Χάνα Μόσκοβιτς

Ο διακεκριμένος και πολυβραβευμένος Καναδός σκηνοθέτης Άλαν Ντίλγουορθ, συνεργάτης του σπουδαίου Βρετανού συγγραφέα Έντουαρντ Μποντ και βασικός συντελεστής του σημαντικότερου ίσως θεάτρου σύγχρονου ρεπερτορίου του Τορόντο, του Soul and Pepper Theatre, μας παρουσιάζει, στην πρώτη του συνεργασία με το Πόρτα, ένα από τα πιο επιτυχημένα καναδικά έργα που παρουσιάστηκαν στη χώρα του τα τελευταία χρόνια: το «This is War» της νεότατης Χάνα Μόσκοβιτς.

Μια τετράδα στρατιωτών, όλοι μέλη της καναδικής αποστολής στο Αφγανιστάν, απολογείται προκειμένου να διαλευκανθούν τα αίτια και οι συνθήκες ενός πολύ δυσάρεστου συμβάντος μεταξύ «ειρηνευτικών δυνάμεων» και Αφγανών. Ποιος είναι ο πραγματικός πόλεμος εν τέλει; Ποιοι οι αθώοι; Ποιοι οι ένοχοι;

Σκηνοθεσία: Άλαν Ντίλγουορθ

Με τους: Άννα Καλαϊτζίδου, Ηλία Μουλλά

Η παράσταση θα συνοδευτεί από διαλέξεις και σεμινάρια της συγγραφέως και του σκηνοθέτη. Με την υποστήριξη της Καναδικής Πρεσβείας.
Πρώτη παράσταση Δεκέμβριος 2015

 

ΟΙ ΙΔΙΟΤΡΟΠΙΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ

Αλφρέ ντε Μυσσέ


Το πρώτο αριστούργημα του σπουδαίου Γάλλου ρομαντικού ποιητή και συγγραφέα του 19ου αιώνα που καταγράφει με συγκίνηση και λεπτό χιούμορ τους στρόβιλους της ερωτικής δίνης μέσα στην οποία περιπλέκονται ένα ή και περισσότερα ερωτικά τρίγωνα. Μια κωμωδία που φέρνει δάκρυα; Ή ένα δράμα όπου χαμογελάς; Σίγουρα, ένα σπουδαίο κλασσικό έργο για τα πάθη, τα λάθη και τις γλυκόπικρες πλάνες της ζωής. Ο Ντε Μυσσέ είναι ελάχιστα παιγμένος στην Ελλάδα και ενώ στην εποχή του τα έργα του θεωρήθηκαν κατάλληλα μόνο για ανάγνωση, αποδεικνύεται πολύ πιο σύγχρονος από πολλούς ομότεχνούς του, οι οποίοι, ενώ ξεσήκωσαν θύελλες στη θεατρική σκηνή της εποχής τους, σήμερα αργοσβήνουν στην αφάνεια.

Σκηνοθεσία/ Μετάφραση: Θωμάς Μοσχόπουλος

Με τους: Ξένια Καλογεροπούλου, Ντένη Μακρή, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Γιώργο Παπαγεωργίου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Χρήστο Σαπουντζή, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο

Πρώτη παράσταση Ιανουάριος 2016

 

ΟΙ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΤΡΟΦΟΥ ΤΕΡΛΕΣ
Ρόμπερτ Μούζιλ

Η νουβέλα του συγγραφέα του «Ανθρώπου δίχως ιδιότητες», γραμμένη στις αρχές του 20ου αιώνα, συγκαταλέγεται στα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Παραμένει όμως, ακόμη  και σήμερα, επικίνδυνα επίκαιρη. Διασκευή του έργου ανεβαίνει για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή.

«...όσον αφορά τον Μπαζίνι, δε θα πω “κρίμα το παιδί” ό,τι και να γίνει. Ακόμα κι αν τον καταγγείλουμε, αν τον πλακώσουμε στο ξύλο ή αν έτσι για το κέφι μας τον βασανίσουμε μέχρι θανάτου, δε θα το πω. Γιατί δε μπορώ να φανταστώ, ότι ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να έχει κάποια σημασία στο θαυμαστό μηχανισμό του κόσμου...αξίζει όσο κι ένα σκουλίκι στο δρόμο...».

Τρεις τρόφιμοι μιας στρατιωτικής σχολής, όπου εκπαιδεύονται τα παιδιά των «καλύτερων» οικογενειών της Αυστρίας, θα βουτήξουν στην πιο σκοτεινή πλευρά του εαυτού τους, τιμωρώντας βάναυσα τον «παραστρατημένο» συμμαθητή- εραστή τους. Ανάμεσά τους ο νεαρός Τέρλες, συνένοχος- παρατηρητής, θα νιώσει το αιφνίδιο και αναπότρεπτο  ξύπνημα της σεξουαλικότητάς του. Μέσα στο ημίφως, στα μικρά καμαράκια αυτού του «αξιοπρεπούς κτιρίου», θα αποχαιρετήσει για πάντα την αθωότητα, θα αναρωτηθεί για την ηθική του και θα γνωρίσει την επικίνδυνη ηδονή του κακού. Του κακού που- αναπόφευκτα κάνει κανείς την αναγωγή- θα γενικευτεί στην Αυστρία, καθώς και στην υπόλοιπη Ευρώπη κάποια χρόνια αργότερα, όταν οι τρόφιμοι της στρατιωτικής σχολής θα είναι πλέον ενήλικοι αξιωματούχοι.

Μετάφραση: Αλέξανδρος Ίσαρης
Διασκευή: Μαυραγάνη Γεωργία- Ομάδα Χάπι-Εντ
Σκηνοθεσία: Μαυραγάνη Γεωργία

Πρώτη παράσταση Φεβρουάριος 2016

 

ΝΟΥΑΡ

Μια παράσταση των Ακύλλα Καραζήση και Νίκου Χατζόπουλου πάνω σε κείμενα της Πατρίτσια Χάισμιθ

Πόσο θα απολαμβάναμε μια αστυνομική ιστορία, αν ήταν γυρισμένη ανάποδα σαν γάντι; Αν ο μηχανισμός του θρίλερ ήταν προβλέψιμος και ολοφάνερος μπροστά στα μάτια μας; Αν ξέραμε το δολοφόνο απ’ την αρχή; Αν απ’ τον κυνισμό έβγαινε γνήσιο αίσθημα, κι απ’ τη μαυρίλα έβγαινε γέλιο; Το πολύ γνωστό και επιτυχημένο «ντουέτο» θεατρανθρώπων υπόσχεται πολλές ανατροπές ως προς το πώς αντιλαμβανόμαστε την αφήγηση μιας «νουάρ» ιστορίας.

Με τους: Ακύλλα Καραζήση, Νίκο Χατζόπουλο

Πρώτη παράσταση Μάρτιος 2016.

 

BRAZILIAN RHAPSODY   

Νίκος Καραθάνος

Ο σημαντικός θεατρικός δημιουργός με το τόσο προσωπικό ύφος υπόσχεται μια ακόμα έκπληξη στο θεατρικό κοινό της Αθήνας. Αυτή τη φορά, θα είναι (μάλλον) μια παράσταση «χωρίς λόγια». Μια παράσταση με πολλή σάμπα, κασάσα, καριόκας, φαβέλες, μελαμψά κορμιά, παγιέτες, φτερά και ποδόσφαιρο, πολύ ποδόσφαιρο,  ίσως πάλι και τίποτε από όλα αυτά. Ίδωμεν…

Πρώτη παράσταση Μάρτιος 2016 (εκτός απροόπτου)

 

ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΣΠΙΤΙ
Κάρλο Γκολντόνι

Στο κλείσιμο της θεατρικής σαιζόν, ακριβώς μετά το Πάσχα και στο πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης, το Πόρτα θα παρουσιάσει «Το καινούριο σπίτι»  σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Η κλασική κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι επιστρέφει στην ελληνική σκηνή είκοσι χρόνια μετά το τελευταίο ανέβασμά της. Μια ξεκαρδιστική ιστορία μιας κοινωνίας που πνίγεται στα χρέη και αδυνατεί να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα. Η ενοικίαση ενός καινούργιου πολυτελούς σπιτιού από έναν χρεοκοπημένο μεσοαστό, θα σταθεί η αφορμή για το ξεμασκάρεμα  ενός ελαφρόμυαλου κόσμου που ενδιαφέρεται πρωτίστως για το φαίνεσθαι και πασχίζει να κρύψει με κάθε τρόπο το πραγματικό πρόσωπό του. Μια ιταλική κωμωδία ηλικίας τριών αιώνων, η οποία, φυσικά, καμία σχέση δεν έχει με την Ελλάδα του σήμερα…

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Διασκευή- Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος

Σκηνικά- Κοστούμια: Τίνα Τζόκα

Κίνηση: Ανθή Θεοφυλίδου

Μουσική επιμέλεια: Νίκος Βίττης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μάνος Βαβαδάκης

Με τους: Μάνο Βαβαδάκη, Μαρία Γεωργιάδου, Θανάση Δήμου, Όλγα Ιωσηφίδου, Θύμιο Κούκιο, Ιωάννα Παγιατάκη, Ερατώ Πίσση, Μαρία Τσιμά κ.ά.

 

Μετά το Πάσχα 2016

Θέατρο για παιδιά από 1 έως 101
 

«Μικρά Μεγάλα Παιδιά»
Οι παραστάσεις για παιδιά και νέους υπήρξαν ανέκαθεν η ναυαρχίδα του Θεάτρου Πόρτα και ο πρώτος τομέας που «κάναμε τη διαφορά». Θα ήταν αδύνατον να μη συνεχίσουμε την παράδοση αυτή, προσπαθώντας πάντα για κάτι παραπάνω. Φέτος εντάσσουμε στο ρεπερτόριό μας συνεργασίες με στόχο την αποκέντρωση καθώς και την επιλογή ενός έργου που θέτει ευθαρσώς το παρακάτω ερώτημα: είναι το ανερμάτιστα «διασκεδαστικό θέαμα» τόσο ανώδυνο εν τέλει; Πόσο θεατρικό «junk food» αντέχει ένα παιδί και ποια η ευθύνη  γονέων και των δασκάλων στην κακή παιδική θεατρική «διατροφή»; Οι παραστάσεις θα πλαισιωθούν με ημερίδες και συζητήσεις με φορείς και προσωπικότητες που εμπλέκονται στο θέμα αυτό.

 

ΜΙΚΡΟ- ΜΙΚΡΟ, ΜΕΓΑΛΟ- ΜΕΓΑΛΟ           
Θωμάς Μοσχόπουλος/ Χρήστος Παπαδόπουλος
(Από 1-3 ετών)

Συνεχίζοντας τις πολύ επιτυχημένες παραστάσεις βρεφικού θεάτρου, το φετινό μας έργο αποτελεί ένα σκηνικό παιχνίδι για δύο με αναφορά στις τόσο σχετικές έννοιες που ο τίτλος εμφανώς περιγράφει. Άλλωστε, ένα «μικρό- μικρό» παιδί δεν είναι πάντοτε το «μεγαλύτερο» θέμα μας;

Σύλληψη-σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος/Χρήστος Παπαδόπουλος

Παίζουν: Βασίλης Σαφός (ένας ψηλός ηθοποιός), Ηλίας Μουλλάς (ένας λιγότερο ψηλός ηθοποιός)

Πρώτη παράσταση Σεπτέμβριος 2015

 

ΠΙΑΝΩ ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ        
Patari Project
(Από 4 μέχρι 104 ετών)   

Μια παράσταση για όλη την οικογένεια βασισμένη στη Σταχτοπούτα του Sergei Prokofiev και σε μια ιδέα του Θωμά Μοσχόπουλου.

Έξι ηθοποιοί κι ένας πιανίστας ανεβαίνουν σε ένα μουσικό όργανο που μετατρέπεται σε «πατάρι» και στη συνέχεια μετατρέπουν κολοκύθες σε άμαξες, ποντίκια σε άλογα, παλιά παπούτσια σε γυάλινα γοβάκια, το χορό σε αφήγηση, αφηγήσεις σε κοντσέρτα, ανήλικους σε ενήλικους και ενήλικους σε παιδιά, χωρίς μαγικά ραβδιά και άλλες τέτοιες ροζ μπούρδες, παρά μόνο με το σώμα τους, τη φωνή τους και την παλλόμενη μουσική ενός από τους σπουδαιότερους συνθέτες του εικοστού αιώνα.

Μουσικός: Βασίλης Παναγιωτόπουλος                                   
Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου
Βοηθός σκηνοθέτη: Εριφύλη Στεφανίδου

Με τους: Γιάννη Γιαννούλη, Θεοδόση Κώνστα, Θάνο Λέκκα, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο, Αποστόλη Ψυχράμη

Πρώτη παράσταση Νοέμβριος 2015

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΚΤΩΡ ΚΟΡΤΣΑΚ
Ντέιβιντ Γκρέγκ
(8-14 ετών)

Το υπέροχο έργο του γνωστού Σκωτσέζου συγγραφέα έχει μεταφραστεί και παιχτεί σε όλον τον κόσμο, σε θέατρα, σχολεία ακόμα και ραδιόφωνα, βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση τόσο στο παιδικό και νεανικό κοινό όσο και στους ενήλικες. Ένα συγκινητικό έργο που ευαισθητοποιεί και προβληματίζει χωρίς να διστάζει να γίνεται τολμηρό όπου χρειάζεται, καθώς αφηγείται μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία με ιδιαιτέρως θεατρικό τρόπο. Πρόκειται για την ιστορία του Γιάνους Κόρτσακ, του πολύ σημαντικού Πολωνοεβραίου  ανθρωπιστή, συγγραφέα και κυρίως παιδαγωγού, που στάθηκε στις τελευταίες μέρες της ζωής του διευθυντής του Ορφανοτροφείου του Γκέτο της Βαρσοβίας. Σήμερα ο Γιάνους Κόρτσακ αναγνωρίζεται ως ο πρόδρομος μιας σειράς εκπαιδευτικών τάσεων σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών και έχει γίνει σημείο αναφοράς για πολλούς σύγχρονους συγγραφείς. Πίστευε ότι η «Μεταρρύθμιση του κόσμου σημαίνει μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης». Οι παιδαγωγικές ιδέες του Κόρτσακ, αλλά και τα όσα εφάρμοσε στο ορφανοτροφείο του, αν και αποτέλεσαν τη βάση για τη διαμόρφωση των σημερινών μας ιδεών σε σχέση με τα παιδιά και τη διαπαιδαγώγηση τους, μπορούν να θεωρηθούν ακόμα και σήμερα πρωτοπόρες. Πάνω τους βασίστηκε η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού το 1959, καθώς και η «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού», η οποία εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989. Ο συγγραφέας Ντέιβιντ Γκρεγκ θέλησε να χρησιμοποιήσει τις ιδέες αυτές σε ένα πλαίσιο προβληματισμού τόσο των παιδιών όσο και των εκπαιδευτικών και των γονέων: πώς θα αντιδρούσαν οι μαθητές ενός σχολείου στην πεποίθηση του Κόρτσακ, ότι όλα τα παιδιά θα έπρεπε να κρίνονται και από τους συνομηλίκους τους και όχι μόνο από τους ενήλικες; Πώς θα αντιδρούσαν οι δάσκαλοι στην ιδέα του Κόρτσακ, ότι πρέπει να δεχόμαστε τα παιδιά ως ίσους;

Καθώς εξελίσσεται η ιστορία μέσα στο περιβάλλον του γκέτο, ο ιδεαλισμός του Κόρτσακ και η απόλυτη πίστη του στη δυνατότητα του ανθρώπου για το καλό έρχονται αντιμέτωπα με τη δυνατότητα της ανθρώπινης φύσης για το χειρότερο κακό. Και το ερώτημα που διατρέχει το έργο και μιλάει στα παιδιά περισσότερο από όλα είναι:

Όταν έρθουμε αντιμέτωποι με την καταπίεση και την αδικία αντιστεκόμαστε επιθετικά, καθώς υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας; Ή αντιστεκόμαστε με το παράδειγμα μας; Με την άρνησή μας να επηρεαστούμε από τον κυνισμό και τη διαφθορά; Με την επίκληση του καλού;
Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου
Δραματουργική επιμέλεια: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνοθεσία: Άννα Μιχελή                                                                                                                Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά: Ευαγγελία  Θεριανού
Κουστούμια: Κλαιρ Μπρέσγουελ
Κίνηση: Χαρά Κότσαλη
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Με τους: Ρομπέρτα Βέγκα, Τάσο Δημητρόπουλο, Γιάννη Καραούλη, Γιάννη Κλίνη, Άλκη Μπακογιάννη

Πρώτη παράσταση στην Αθήνα: Δεκέμβριος 2015
Πρώτη παράσταση στην Κοζάνη: Νοέμβριος 2015
Σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης
 

 

Χορός

«Εντός και Εκτός Ορίων»

Μετά την επιτυχημένη εισαγωγή του χορού στο Πόρτα την περσινή χρονιά, η συνέχεια ήταν φυσιολογική και αναμενόμενη: δύο νέες προτάσεις θα κάνουν τη σκηνή μας να «χοροπηδήσει» και πάλι. Το νέο είναι ότι καλλιτεχνικός υπεύθυνος για τις παραστάσεις χορού είναι από φέτος ο στενός συνεργάτης μας  Χρήστος Παπαδόπουλος.

 

THE HERO
Σοφία Μαυραγάνη

Ο Οδυσσέας ή ο Ηρακλής, ο Beowulf ή ο Superman, είναι τελικά το ίδιο και το αυτό πράγμα. Μεγάλοι πολεμιστές που μάχονται τα δαιμόνια και τους δράκοντες της εποχής τους.* Michael Uslan

Είναι ο ήρωας αποτέλεσμα ευφάνταστης μυθοπλασίας ή η αντανάκλαση της κοινωνίας μέσα στην οποία δημιουργήθηκε;

Το έργο πραγματεύεται, με τρόπο σκωπτικό και παιγνιώδη, την ιδέα του Ήρωα. Χαρακτηριστικά από αρχαίες, μυθολογικές φιγούρες έως και τους σύγχρονους υπερήρωες αναμιγνύονται μεταξύ τους και δημιουργούν επί σκηνής ένα νέο πολυμορφικό μοντέλο. Ο Ήρωας με ικανότητες πολύ μεγαλύτερες από αυτές των υπολοίπων ημών μέσων ανθρώπων, έρχεται για να μας θυμίσει τί του συμβαίνει και να μας εξηγήσει το ανεξήγητο.

Ιδέα/Δημιουργία: Σοφία Μαυραγάνη
Ερμηνεία/Συν-Δημιουργία: Δρόσος Σκώτης, Νώντας Δαμόπουλος, TadeuLiesenfield
Μουσική Σύνθεση: Γιώργος Πούλιος
Σκηνικός Χώρος/ Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Επιστημονικοί Συνεργάτες: Διονύσης Τζαρέλας, Κλειώ Παπαπαντολέων, Βασίλης Tαρούκ
Φωτογραφίες: Mαργαρίτα Νικητάκη

Παραγωγή: FINGERSIX

Πρώτη παράσταση Νοέμβριος 2015

 

TRIO
Χρήστος Παπαδόπουλος

Τρεις χορευτές. Μια παρτιτούρα ενός κλασσικού έργου για τρία όργανα. Ο κάθε χορευτής χορεύει σε απόλυτη αντιστοιχία με την παρτιτούρα του κάθε οργάνου ξεχωριστά. Είναι απλώς μια παρτιτούρα που χορογραφείται σχολαστικά; Ή είναι η αναζήτηση του μέτρου σε μια εποχή χωρίς σαφή όρια και κώδικες;

Πρώτη παράσταση Ιανουάριος 2016

 

Όπερα

«Ο-πέροχα!»

Το Πόρτα είναι ιδιαίτερα περήφανο που μετά από θέατρο, χορό, συναυλίες κ.ά ανοίγει τις «πόρτες» του για πρώτη φορά και σε μια ακόμη μορφή τέχνης. Αυτή του Λυρικού Θεάτρου (συνδυάζοντάς το μάλιστα με τη δεδηλωμένη αγάπη μας για τη Μπαρόκ Μουσική.)

 

ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ
Ζ.Φ. Ραμώ

Η Ομάδα μουσικού θεάτρου Ραφή, μετά την επιτυχημένη πορεία της όπερας Сendrillon της Pauline Viardot (α' πανελλήνια παρουσίαση) σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση, στρέφει το βλέμμα της στο γαλλικό μπαρόκ με την όπερα- μπαλέτο "Πυγμαλίωνας" του Ζ. Φ. Ραμώ. Στον πυρήνα του έργου ο γνωστός μύθος του γλύπτη που ερωτεύεται την ίδια του τη δημιουργία. Ο φόβος και το πάθος, η διαρκής αγωνία και τα αδιέξοδα του καλλιτέχνη μεταμορφώνονται σε μπαρόκ οπερατικό κομψοτέχνημα από το σημαντικότερο εκπρόσωπο του είδους. Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο  εικαστικός και σκηνογράφος Πάρης Μέξης, διακεκριμένος δημιουργός στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε μια σύγχρονη, εντελώς πρωτότυπη ανάγνωση.

Σκηνοθεσία- σκηνικά- φωτισμοί: Πάρης Μέξης

Μουσική διεύθυνση- διδασκαλία- τσέμπαλο: Μιχάλης Παπαπέτρου

Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος

Μουσικοί: Δημήτρης Τίγκας, Δημήτρης Κούντουρας, κ.ά.

Τραγουδούν οι: Χρήστος Κεχρής, Λητώ Μεσσήνη, Αναστασία Κότσαλη, Μάιρα Μηλολιδάκη

Πρώτη παράσταση Οκτώβριος 2015

 

Τρίτες Παράλληλες 2

Μουσική

« …ma non troppo»

Οι Τρίτες Παράλληλες, η σειρά συναυλιών του θεάτρου Πόρτα, συνεχίζονται και τη νέα καλλιτεχνική περίοδο. Με 32 συναυλίες που εκτείνονται από τις 27 Οκτωβρίου, ανελλιπώς κάθε Τρίτη, ως τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, οι Τρίτες Παράλληλες συντίθενται από πολλές διαφορετικές προοπτικές, τεχνοτροπίες και προβληματικές πάνω στη μουσική.

Με βασικές αφετηρίες για τα προγράμματά του την παλαιά μουσική, τη μουσική δωματίου, τη σύγχρονη κλασσική δημιουργία, τη τζαζ, αλλά και το ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό τραγούδι, ο κύκλος συναυλιών του Πόρτα αποκτά φέτος και τρεις συναυλίες/λευκές επιταγές. Σε αυτές τις τρεις συναυλίες, το θέατρο προσκαλεί νέους καλλιτέχνες να φτιάξουν τα δικά τους προγράμματα όχι ως προσωπικά πορτραίτα, αλλά ως προτάσεις σχετικά με τον τρόπο που μπορούμε να βιώσουμε τη μουσική.

Συγκεκριμένα στο φετινό πρόγραμμα, το Πόρτα έχει τη χαρά να παρουσιάσει ως επιμελητές, τους συνθέτες Δημήτρη Σκύλλα και Νικολέττα Χατζοπούλου, καθώς και τον πιανίστα και συγγραφέα Στέφανο Θεοδωρίδη που πρόκειται να παρουσιάσει μια συναυλία βασισμένη στις τολμηρές ιδέες του GlennGould για την τέχνη της ακρόασης.

Στην ενότητα της παλιάς μουσικής, πρόκειται να παρουσιαστούν- μεταξύ άλλων- μια συναυλία του κέντρου παλαιάς μουσικής Αθηνών σε επιμέλεια του Δημήτρη Κούντουρα και του Άρη Χριστοφέλλη. Μια συναυλία της φλαουτίστα Αντιγόνης Τσάλλα με μουσική του C.P.E. Bach, στην οποία η υψίφωνος Έλενα Κρασάκη θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στην αγγλική μουσική του 16ου αιώνα σε διασκευές από σύγχρονους συνθέτες για σύνολο πνευστών.

Στη μουσική δωματίου, μετά το Ventus Ensemble που θα είναι φέτος in residence στο Πόρτα παρουσιάζοντας μια σειρά προγραμμάτων από Mozart έως Stravinsky, τη σκυτάλη της ενότητας παίρνουν τα σύνολα εγχόρδων, από κουιντέτα έως σόλο όργανα, με τη βοήθεια εξαίρετων μουσικών, όπως ο Ευγένιος Ζημπάι, ο Αλέξιος Καραϊσκάκης, ο Άγγελος Λιακάκης, ο Φαίδων Μηλιάδης, ο Ιάσων Μαρμαράς και πλήθος άλλων, σε έργα που έχουν γραφτεί από το 17ο αιώνα έως κυριολεκτικά την ημέρα της συναυλίας.

Από τον προγραμματισμό της ερχόμενης περιόδου δε λείπει το τραγούδι που παρουσιάζουν οι ίδιοι οι δημιουργοί του. Ο σπουδαίος Μιχάλης Σιγανίδης και το ensemble του Siganidae, οι νεότεροι Λευτέρης Μουμτζής και Κατερίνα Φωτεινάκη είναι παρόντες στο πρόγραμμα του ερχόμενου χειμώνα. Το τραγούδι όμως, θα μας παρουσιάσουν σε μια άλλη του πτυχή και λυρικοί τραγουδιστές, όπως ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ο Ιάσων Μαρμαράς, η Νέλη Μαυροείδη και η Αναστασία Κότσαλη σε ιδιαίτερα προγράμματα φτιαγμένα για τις Τρίτες Παράλληλες.

Στη σύγχρονη μουσική δημιουργία, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Κοντραφούρης εμφανίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο, ενώ το κουαρτέτο σαξοφώνων STAB συνεχίζει την παράδοση των αναθέσεων σε νέους συνθέτες από διαφορετικά μέρη του κόσμου και παρουσιάζει τολμηρά ολοκαίνουργια έργα. Το γνώριμο στο Πόρτα, Artefacts Ensemble παρουσιάζει ένα νέο του πρόγραμμα, ενώ ο προερχόμενος από το θέατρο συνθέτης Δημήτρης Καμαρωτός καθώς και οι ανατρεπτικοί Guillotinas έχουν  επίσης συναυλίες στις φετινές Τρίτες παράλληλες.

Τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας θέμα των τριών συναυλιών θα είναι οι Ύμνοι από διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκευτικά δόγματα και ιστορικές περιόδους επεξεργασμένοι ή στην αυθεντική τους μορφή.

Τέλος, ας μας επιτραπεί να υποβάλουμε στον επίδοξο ακροατή μια μικρή δόση μυστηρίου σχετικά με τις υπόλοιπες Τρίτες παράλληλες. Θα πούμε μονάχα, ότι το Πόρτα φιλοδοξεί να σχηματίσει ακόμα μια ενότητα, η οποία θα ονομάζεται «Συνοικέσια» και στην οποία θα συναντώνται και νυμφεύονται για μία νύχτα ζεύγη καλλιτεχνών που θα μας εκπλήσσουν με τη διαφορετικότητα και το θάρρος τους να συνυπάρξουν και να συνεργαστούν. Όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, προκειμένου να μην αποτυγχάνουν τα συνοικέσια πρέπει να διατηρούμε απόλυτη εχεμύθεια μέχρι την ημέρα του μυστηρίου..

 

Θεατροπαιδαγωγικά

«Κι έξω απ’ την Πόρτα…»

(Παραστάσεις Εφηβικού– και όχι μόνο- θεάτρου στις σχολικές αίθουσες)
Το Πόρτα συνεχίζει την πολύ γόνιμη συνεργασία του με την ομάδα «Παπαλάνγκι» που διευθύνει ο σκηνοθέτης Τάσος Αγγελόπουλος. Μετά την επιτυχημένη διαδρομή της «Ιστορίας του Βίκτωρα και της Μαρίας» σε γυμνάσια και λύκεια της Αττικής (και που θα συνεχιστεί και για το πρώτο μισό της σαιζόν) θα παρουσιαστεί το «Ντόμπρε Ντεν» του Τάσου Αγγελόπουλου. Μία αντιρατσιστική παράσταση που ταξιδεύει και συνοδεύεται από εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Μια παρέα εφήβων ψάχνει στη γειτονιά της για ένα «χαμένο» ποδήλατο, υποθέτοντας ότι το έχει κλέψει ο καινούργιος, ξένος μαθητής που εμφανίστηκε πρόσφατα στο σχολείο. Δε γνωρίζουν όμως τίποτα γι’ αυτόν, παρά μόνο μια φράση που τον άκουσαν να λέει: «Ντόμπρε Ντεν». Η φράση αυτή γίνεται οδηγός τους σε μια περιπέτεια, αλλά και μέσο για να γνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς τους και τον άλλον.

Η παράσταση απευθύνεται σε εφήβους από 12 ετών και άνω και παρουσιάστηκε ήδη στην Θεσσαλονίκη ως εφηβικό θέατρο δρόμου, όπου ταξίδεψε από γειτονιά σε γειτονιά και από πλατεία σε πλατεία, φέρνοντας σε επαφή με το θέατρο  τους εφήβους, τα παιδιά και  τις ομάδες ατόμων που συγκεντρώνονται εκεί και που μέχρι τώρα ελάχιστη σχέση είχαν με το θέατρο. Επίσης πάνω από 10.000 έφηβοι παρακολούθησαν την παράσταση  μέσα στην σχολική τάξη.

Επιπλέον, οι Patari Project, αφενός συνεχίζουν το συναρπαστικό ταξίδι του «Μπαλ στον αέρα» σε δημοτικά σχολεία της Αττικής, αφετέρου, από την καινούρια χρονιά, θα προτείνουν μια πολύ ιδιαίτερη συνέχεια με την παράσταση για εφήβους «Μπαλ You!» Ένας Μπαλ πιο ανήσυχος, θυμωμένος, με απορίες, αμφιβολίες αλλά μεγάλη ορμή και δύναμη για ζωή. Ένας Μπαλ καθόλου παιδικός υπόσχεται να μπει στις σχολικές αίθουσες και να τις «ταξιδέψει».

«Και…»

Τέλος, πάνω στη σκηνή του Πόρτα, η «ψυχή» του θεάτρου μας, Ξένια Καλογεροπούλου, θα συνεχίσει για δεύτερη χρονιά τις αφηγήσεις παραμυθιών από όλον τον κόσμο για μικρούς ακροατές… Και την ώρα που η Άννα Παπαφίγκου θα παρασύρει τα παιδιά σε δράσεις και παιχνίδια εμπνευσμένα από τις ιστορίες που άκουσαν, η Ξένια θα συζητά με τους συνοδούς των παιδιών για την αναγκαιότητα της προφορικής αφήγησης.

 

Επαναλήψεις

Τον Οκτώβριο θα παρουσιαστούν σε επανάληψη τέσσερις από τις παραγωγές τις προηγούμενης σαιζόν για πολύ περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Πρόκειται για «Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν», το «Λίλιομ», το «Μότζο» και το «Elvedon».


 

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΧΑΜΕΛΙΝ

Θωμάς Μοσχόπουλος – Κορνήλιος Σελαμσής             

Μετά το ιδιαίτερα ευτυχές ταξίδι της ως το «Νησί των Θησαυρών» του Μεγάρου Μουσικής, η μπάντα των Πειρατών αλλάζει ρούχα, φοράει μεσαιωνικές στολές μενεστρέλων και τρουβαδούρων, αλλά και ιπποτών και μοναχών και έρχεται να λύσει τραγουδώντας και παίζοντας μαζί μας το «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν».

Ένα πρωινό (μπορεί και μεσημεράκι) του 1284, στην πολιτεία Χάμελιν (ή Χάμελν στα Γερμανικά) της Κάτω Σαξωνίας, λέει η παράδοση, ένας παράξενος αυλητής που φορούσε περίεργα παρδαλά ρούχα, έκανε όλα τα παιδιά της πολιτείας να τον ακολουθήσουν παίζοντας μια μαγική μελωδία στον αυλό του, όπως ακριβώς είχε κάνει λίγο καιρό πριν με τα χιλιάδες ποντίκια που είχαν κατακλύσει την πόλη. Τα ποντίκια έπεσαν έως το τελευταίο και πνίγηκαν (προφανώς) στον ποταμό Βέζερ. Τα παιδιά; Η πομπή έφτασε ως ένα βουνό έξω από την πόλη και μετά εξαφανίστηκαν, όλα εκτός από τρία (κατ’ άλλους ένα) που η αναπηρία τους τα εμπόδισε να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Τι συνέβη ακριβώς (ε;); Ο Αυλητής τα έσωσε από την αλαζονική απληστία των γονιών τους ή επρόκειτο για εκδίκηση; Τι σχέση έχει με την υπόθεση η «Σταυροφορία των παιδιών»; Μπορεί η ιστορία να είναι αληθινή, ή είναι απλώς ένας μύθος (ή θρύλος); Το θέμα που απασχόλησε τον Γκαίτε, τους αδερφούς Γκριμ, τον βρετανό ποιητή Ρόμπερτ Μπράουνινγκ και εκατοντάδες άλλους παραμυθάδες, λογοτέχνες, κινηματογραφιστές και μουσικούς τους επτάμιση επόμενους αιώνες ξαναζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου Πόρτα σε μια διαδραστική μουσικοθεατρική παράσταση με λαμπρούς ερμηνευτές που παίζουν ζωντανά μουσική επί σκηνής και αποφασίζουν μαζί με το κοινό κάθε φορά ένα από τα τρία εναλλακτικά φινάλε της ιστορίας (ή μύθου ή θρύλου). Ένα μεσαιωνικό θρίλερ με πολύ χιούμορ, για όλη την οικογένεια.

Κείμενο- Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαίρ Μπρέσγουελ
Kίνηση: Χαρά Κότσαλη
Φωτισμοί Σοφία Αλεξιάδου, Βοηθός Σκηνοθέτης Άννα Μιχελή

Με τους: Άννα Καλαϊτζίδου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Χαρά Κότσαλη, Γιώργο Παπαγεωργίου, Σωκράτη Πατσίκα, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο, Ana Chifu

Προτεινόμενο για παιδιά 6-96 ετών

 


 ΛΙΛΙΟΜ
Φέρεντς Μόλναρ       
                                               

Λίλιομ μπορεί στα ουγγρικά να σημαίνει κρίνο, αλλά στην ουγγρική αργκό είναι το «λουλούδι», η «μάρκα», η «μούρη», ο άνθρωπος του υποκόσμου. Ο Λίλιομ στο έργο του Μόλναρ είναι ένας γοητευτικός αλήτης, βίαιος, απρόβλεπτος, παιχνιδιάρης και ακαταμάχητα αλαζόνας. Ο κόσμος του συναρπαστικός, λαμπερός και εύθραυστος ακριβώς όπως ο γεμάτος ιλιγγιώδεις  ψευδαισθήσεις κόσμος του Λούνα Πάρκ της Βουδαπέστης, της οποίας είναι το απόλυτο «αστέρι». Μέχρι που εμφανίζεται ένα κορίτσι που θα ραγίσει την επίχρυση επιφάνειά του μια για πάντα.
Το πιο γνωστό έργο του κλασικού Ούγγρου συγγραφέα, που γράφτηκε το 1909, φλερτάρει με τον εξπρεσιονισμό, το μελόδραμα, το γκροτέσκο, τη νοσταλγία, τον κυνισμό και το λαϊκό θέατρο και κάνει κοινωνικό σχόλιο χωρίς ποτέ να χάνει τον λυρισμό και το χιούμορ του. Αποτέλεσε ένα από τα πιο δημοφιλή θεατρικά έργα του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα σε Ευρώπη και Αμερική και μεταφέρθηκε πολλές φορές στον κινηματογράφο (με πιο διάσημη μεταφορά του εκείνη του 1934 από τον Φριτς Λάνγκ). Πολλοί διάσημοι συνθέτες, όπως ο Πουτσίνι ή ο Γκέρσουιν θέλησαν να το μελοποιήσουν, αλλά βρήκαν μπροστά τους την αντίσταση του συγγραφέα, ο οποίος έδωσε την άδειά του τελικά μόνο το 1945 στους Ρότζερς και Χάμερσταϊν, οι οποίοι διασκεύασαν το έργο στο γνωστό μιούζικαλ «Carousel». Τους ρόλους του έργου ερμήνευσαν κατά καιρούς- ανάμεσα σε πολλούς- οι Σαρλ Μπουαγιέ, Άιβορ Νοβέλλο, Τσάρλς Λώτον, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Ελία Καζάν και οι δικοί μας Έλλη Λαμπέτη και Δημήτρης Χόρν. Παρότι, όμως, το έργο συνέχιζε να είναι πολύ δημοφιλές σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης, ο υπόλοιπος κόσμος έδειχνε να έχει ξεχάσει τον Λίλιομ, έως που εντελώς πρόσφατα όλοι έδειξαν να τον ανακαλύπτουν και πάλι από την αρχή: από το εικονοκλαστικό ανέβασμα του έργου από τον Michael Thalheimer στο Αμβούργο και το μπαλέτο του John Neumeier σε μουσική του Michel Legrand στην ίδια πόλη έως το πρώτο ξανανέβασμα του έργου το 2014 έπειτα από 40 ολόκληρα χρόνια στη Νέα Υόρκη και τη φετεινή παράσταση του Théâtre de la Colline στο Παρίσι, όλα δείχνουν ότι ο Λίλιομ κατάφερε να ξεγελάσει τη φθορά του χρόνου και επανεμφανίζεται καλώντας μας από τους στροβίλους του Λούνα Πάρκ του σε μια γύρα «αέναης επιστροφής».

Απόδοση– Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Σκηνικά–Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής

Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Επιμέλεια Κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτης: Άννα Μιχελή

Με τους: Τάσο Δημητρόπουλο, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννη Κλίνη, Έμιλυ Κολιανδρή, Φιλαρέτη Κομνηνού, Ηλία Μουλά, Κίττυ Παϊταζόγλου, Σωκράτη Πατσίκα, Γιώργο Χρυσοστόμου

                                                


ΜΟΤΖΟ
Τζεζ Μπάτεργουερθ 
                                                

Ο Σίλβερ Τζώνυ είναι ένας ανερχόμενος σταρ της τοπικής Ροκ-εντ-Ρόλ σκηνής στο Σόχο του Λονδίνου το 1958. Τίποτε δε δείχνει να ανακόπτει την άνοδό του εκτός από τον Έζρα, τον μάνατζέρ του και ιδιοκτήτη του Ατλάντικ-Κλαμπ, όπου εμφανίζεται. O Eζρα δεν θα παραδώσει εύκολα το «αστέρι» του στον Σαμ Ρος, τον αδίστακτο μεγαλοεπιχειρηματία της «νύχτας» που διεκδικεί συστηματικά τον Σίλβερ Τζώνυ, επαγγελματικά και όχι μόνο. Κάποια στιγμή, όμως, ο Έζρα βρίσκεται τεμαχισμένος σε δύο κομμάτια και πεταμένος σε σκουπιδοτενεκέδες έξω από το κλαμπ του, ενώ ο Σίλβερ Τζώνυ αγνοείται. Τα «πρωτοπαλίκαρα» του Εζρα βρίσκονται εγκλωβισμένα στο Ατλάντικ Κλάμπ, περιμένοντας με αγωνία την έλευση του Σαμ Ρος. Όλα δείχνουν ότι πλέον κάνει «παιχνίδι» μόνος του.

 Μια ξέφρενη μαύρη κωμωδία με πυρετώδεις ρυθμούς και παραβολικές αναγωγές πάνω σε θέματα εξουσίας, ελέγχου και προδοσίας. Σαν ένα ξαναδιάβασμα πολιτικών και ψυχολογικών μοτίβων του Σαίξπηρ και του Πίντερ από τον Κουέντιν Ταραντίνο.

Ο βρετανός Τζεζ Μπάτεργουερθ γεννημένος το 1969 έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιο σημαντικούς νεότερους συγγραφείς του αγγλόφωνου θεάτρου και έχει βραβευτεί από την Αμερικανική Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών. Γνωστός και ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας “Birthday Girl”, στην οποία πρωταγωνιστούσε η Νικόλ Κίντμαν, γνώρισε πρόσφατα μεγάλη επιτυχία σε West End και Broadway με το έργο του “Jerusalem”. To “Mojo”, το οποίο έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον ίδιο (με τον Χάρολντ Πίντερ στον ρόλο του Σαμ Ρος), όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Royal Court του Λονδίνου το 1995, είχε αποσπάσει τα βραβεία Lawrence Olivier, Evening Standard και George Devine. Πρόσφατα το έργο γνώρισε μια ιδιαίτερα επιτυχημένη αναβίωση στο Harold Pinter Theatre του Λονδίνου (2013-2014).

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαίρ Μπρέσγουελ
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτης: Άννα Μιχελή
Με τους: Ηλία Μουλά, Αργύρη Ξάφης Γιώργο Παπαγεωργίου, Αλέξη Φουσέκη, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο, Γιώργο Χρυσοστόμου


 

ELVEDON
Χρήστος Παπαδόπουλος

Μια χοροθεατρική παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ «Τα κύματα».

Η ζωή έξι φίλων από τα παιδικά τους χρόνια μέχρι προχωρημένη ηλικία. Έξι ιστορίες, έξι διαφορετικές οπτικές της πραγματικότητας μέσα σε έναν κόσμο μεγάλο, ρευστό και αεικίνητο σαν τα «κύματα» της θάλασσας.

Το κύριο στοιχείο από το έργο της Γουλφ που αποτελεί έμπνευση και θεματική της παράστασης, είναι η διαρκής συμπαντική ροή του χρόνου: μια πανίσχυρη δύναμη αλλαγής που ορίζει έναν κόσμο διαρκώς μεταβαλλόμενο όπου γέννηση και θάνατος, έρωτας και φιλία, ατομικό και κοινωνικό αποτελούν ενοποιημένη συνέχεια, καθώς και την έκφανση μιας αδιατάρακτης νομοτέλειας. Ζωές που έρχονται και χάνονται η μια μετά την άλλη σαν κύματα στην άμμο της ακτής, όμως το ίδιο το νερό δεν χάνεται ποτέ και αναδημιουργεί τα επόμενα κύματα.

Η κίνηση μέσα από την επανάληψη και τη σταδιακή οργανική ανέλιξή της αποτελεί τον βασικό τρόπο αφήγησης της παράστασης.


Ο Χρήστος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Νεμέα. Σπούδασε χορό και χορογραφία στο SNDO (School for New Dance Development Holland), θέατρο στη δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Έχει παρουσιάσει τις προσωπικές δουλειές “De Perdidos”, ”Gandau” και “Counter Reset” (Melkweg Τheater Amsterdam). Σαν χορευτής έχει συνεργαστεί με τους Δημήτρη Παπαϊωάννου, Φώτη Νικολάου, Μαριέλλα Νέστορα, Alexandra Waierstall Noema dance company, Kirstin Andersen WEGO Company, Robert Stein, Ria Higler. Ως χορογράφος έχει συνεργαστεί στο θέατρο με τους Θωμά Μοσχόπουλο, Γιάννη Καλαβριανό, Γιάννη Κακλέα, Βασίλη Νικολαΐδη, Βασίλη Μαυρογεωργίου, Κώστα Γάκη. Μέλος της χορογραφικής ομάδας των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων Αθήνα 2004.

Χορογραφία: Χρήστος Παπαδόπουλος

Μουσική: Coti K

Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκoρού

Φωτισμοί: Νίκος Βλασσόπουλος

Βοηθοί χορογράφου: Κατερίνα Σπυροπούλου, Χαρά Κότσαλη

Φωτογραφίες-Βίντεο: Πάτροκλος Σκαφίδας

Χορεύουν: Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Ερμής Μαλκότσης, Χαρά Κότσαλη, Νώντας Δαμόπουλος, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Νάντη Γώγουλου

 

 

 

Θέατρο Πόρτα, Μεσογείων 59, Αθήνα.  Τηλ. 210 77 11 333.

www.porta-theatre.gr

subscribe

Συμπληρώστε το email σας για να γίνετε συνδρομητής στο deBόp. Το email σας θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από το deBόp και μόνο για την αποστολή της εβδομαδιαίας agenda και περιοδικών newsletter ευρύτερου πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Καταχωρώντας εδώ το email σας, αποδέχεστε την πολιτική απορρήτου μας.