Μια συνέντευξη Μικρού Μήκους με τον Νίκο Τσεμπερόπουλο

Μια συνέντευξη Μικρού Μήκους με τον Νίκο Τσεμπερόπουλο

Ο Νίκος Τσεμπερόπουλος είναι ένας νέος, ταλαντούχος και πολλά υποσχόμενος σκηνοθέτης. Τον συνάντησα μετά την επιστροφή του από το φεστιβάλ της Δράμας. Η ταινία του, «Simon Says», κέρδισε το 1ο βραβείο στην κατηγορία «Έλληνες του Κόσμου» και ήταν υποψήφια για βραβεία καλύτερης ταινίας, σεναρίου και διεύθυνσης φωτογραφίας.

 

Πώς ήταν η εμπειρία σου στη Δράμα και τι κρατάς από αυτήν;

Στην Δράμα υποδέχτηκαν την ταινία μου με μεγάλο ενθουσιασμό και αυτό ήταν κάτι που δεν περίμενα με τίποτα. Οι αντιδράσεις του κόσμου του κινηματογράφου αλλά και του κοινού ήταν πολύ θετικές.
Δεν περίμενα ότι το κλίμα μεταξύ των κινηματογραφιστών θα ήταν τόσο οικογενειακό κι ότι θα μπορούσα να βρω ανθρώπους που να συγχρωτιστώ μαζί τους σε τόσο μεγάλο βαθμό.
Μπορώ να πω ότι έκανα νέους φίλους, πράγμα το οποίο στην Αθήνα δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα, γιατί δίνουμε πολύ λίγο χρόνο στην μεταξύ μας επικοινωνία και έπειτα καθένας γυρίζει γρήγορα στις δικές του παρέες, τον εαυτό του, το σπίτι του και τις σκέψεις του.
Η Δράμα είναι ένα φεστιβάλ με όλη τη σημασία της λέξης, γιατί οι συμμετέχοντες κοιμούνται, ξυπνούν, βλέπουν τις ταινίες της ημέρας, μιλάνε γι’ αυτές και ξανά το ίδιο την επόμενη μέρα.
Οι υποψηφιότητες και το βραβείο ήταν το κερασάκι στην τούρτα όλης αυτής της πολύ όμορφης εμπειρίας.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη σου ταινία. Έχει σκηνοθετήσει επίσης τη «Φωνή» το 2012. Τι σε οδήγησε στο να φτιάξεις εκείνη την ταινία;

Αρχικά σπούδασα Ψυχολογία. Παράλληλα με τις σπουδές μου, δούλευα στον κινηματογράφο, ως βοηθός σε διάφορες παραγωγές φίλων και πήρα την απόφαση να δω λίγο πιο ζεστά το θέμα «κινηματογράφος», ζητώντας τις γνώμες περισσότερο σχετικών απ’ ότι εγώ όσον αφορά το σενάριο. Προς το τέλος των σπουδών μου, ξεκίνησα δειλά-δειλά να γράφω μια ιστορία χωρίς να έχω σκοπό να την κάνω ακόμη ταινία. Κάπου εκεί, αποφάσισα πως δεν θέλω να γίνω ψυχολόγος τελικά.

Και τι σου είπαν, λοιπόν; Ποιά ήταν η συμβουλή;

Μου είπαν πως είμαι άσχετος και πως πρέπει να αρχίσω να διαβάζω βιβλία για τη δομή σεναρίου.
Εκείνο το καλοκαίρι, έφυγα στη Γαύδο όπου είχα μαζί μου το «On Directing Film» του David Mamet, μεταξύ άλλων βιβλίων. Εκεί κοιμόμουν κάθε βράδυ στις 22:00, ξυπνούσα στις 6:00 και διάβαζα μέχρι το απόγευμα. Ταυτόχρονα διόρθωνα και ξαναέγραφα τη «Φωνή».
Όταν ολοκληρώθηκε η ταινία, βρέθηκα υποψήφιος στη Δράμα ως πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης. Η ταινία αυτή προβλήθηκε σε διάφορα αθηναϊκά φεστιβάλ και έφτασε μέχρι το φεστιβάλ του Leiden στην Ολλανδία. Τελικά δεν έγινα ρεζίλι όπως πίστευα αρχικά.

Η δεύτερη ταινία σου όμως, μόλις προβλήθηκε στις Νύχτες Πρεμιέρας. Το «Simon Says» είναι γυρισμένο στο Λονδίνο. Ποιό είναι το θέμα της ταινίας και πώς ήταν το γύρισμα με αγγλόφωνους ηθοποιούς;

Το θέμα της ταινίας είναι η μοναξιά του πρωταγωνιστή σε μία απρόσωπη μεγαλούπολη και ένας ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να καλύψει τα κενά του. Η ταινία γυρίστηκε στο πλαίσιο μαθημάτων σκηνοθεσίας και ήταν η πτυχιακή μου εργασία. Στο Λονδίνο μου ήταν δύσκολο να γυρίσω αυτή την ταινία καθώς τα μέσα και ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου ήταν αρκετά περιορισμένα. Παρ' όλα αυτά η βοήθεια και η υπομονή που είχα από τους ηθοποιούς και από τον διευθυντή φωτογραφίας μου, τον Παύλο Σταμάτη, μου έλυσαν τα χέρια. Εντυπωσιάστηκα από το επίπεδο, ταλέντο και τον επαγγελματισμό των ηθοποιών στην Αγγλία.

 

Η ταινία είναι γραμμένη στην αγγλική γλώσσα. Κατά πόσο αυτό στάθηκε εμπόδιο;

Το σενάριο γράφτηκε εξαρχής σε μία γλώσσα που δεν μου είναι ξένη. Με το συνεργείο και τους ηθοποιούς συνεννοούμασταν στα αγγλικά, οπότε σε αυτή τη γλώσσα σκεφτόμουν. Όμως η κινηματογραφική γλώσσα δεν έχει εθνικότητα, είναι μία.

Είσαι γιος ενός γνωστού Έλληνα σκηνοθέτη, του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Κατά πόσο σε επηρέασε στην πορεία που ακολουθείς;

Μεγάλωσα σε ένα κινηματογραφικό περιβάλλον και από τους δύο μου γονείς. Από όταν ήμουν μικρός περνούσαν από μπροστά μου σενάρια και γινόντουσαν συζητήσεις στις οποίες ενίοτε συμμετείχα και εγώ. Στην εφηβεία, από αντίδραση δεν ήθελα να μπω σε αυτό το χώρο γιατί το θεωρούσα συμβιβασμό και όχι επιλογή μου. Πολύ αργότερα και αφού είχα τριφτεί με τον κινηματογράφο, μέσα από φίλους περισσότερο, κατάλαβα πως αυτό μου ταίριαζε ανεξαρτήτως οικογενειακής κληρονομιάς.

Καθώς ωριμάζει κανείς, γίνεται πιο αντικειμενικός με τον εαυτό του. Και τώρα, ποια είναι τα επόμενα σου βήματα;

Κατ’ αρχάς, το «Simon Says» θα προβληθεί στον κινηματογράφο Τριανόν στα τέλη Οκτώβρη μαζί με τις υπόλοιπες βραβευμένες ταινίες από το φετινό φεστιβάλ της Δράμας καθώς και σε άλλα φεστιβάλ του εξωτερικού.
Αυτή την εποχή ετοιμάζω μία ακόμα ταινία μικρού μήκους που θα γυριστεί και αυτή στην Αγγλία, για την οποία όμως θα σου μιλήσω σε επόμενη συνέντευξη. Ο στόχος μετά απ' αυτό είναι να κάνω την πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία.

Καλή τύχη, Νίκο! Αναμένουμε να δούμε και επόμενες δουλειές σου με μεγάλη προσμονή.

Περισσότερες πληροφορίες για το Φεστιβάλ Δράμας και τις φετινές βραβεύσεις πατήστε εδώ.

 

Η ταινία «Simon Says» εάν και εφόσον κερδίσει κάποιο βραβείο στις Νύχτες Πρεμιέρας θα προβληθεί την Κυριακή (4/10) στις 19:00 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Ακολουθεί το trailer:

 

Χριστίνα Θεοδώρου