Girls Names: «Αποκάλυψη Τώρα»

Girls Names: «Αποκάλυψη Τώρα»

Επιτέλους, ήρθε το βράδυ της Δευτέρας, η αναμονή φτάνει στο τέλος της. Οι Girls Names θα ανέβουν στη γνώριμη σε όλους σκηνή της Death Disco για ένα μοναδικό live. Πριν από αυτό, οι Acid Barretts αναλαμβάνουν να μας «ζεστάνουν» και να φτιάξουν το κατάλληλο κλίμα. Η μπάντα από την Αθήνα, με τις lo-fi, noise pop μελωδίες της, έδωσε το ρυθμό για τη συνέχεια της βραδιάς. 

 

Οι Girls Names κατάφεραν να επιβεβαιώσουν τις βάσιμες υποψίες μας, αλλά δεν έμειναν εκεί. Αυτό που πραγματικά συνέβη ήταν να «ξεπεράσουν» τις προσδοκίες όλων! Με λίγα λόγια: «Αποκάλυψη Τώρα»! Η μπάντα από το Μπέλφαστ ήρθε στην Αθήνα με την τελική της σύνθεση, τον καλύτερο εαυτό της και με το τέταρτο άλμπουμ της στο χέρι: «Arms Around a Vision».

 

Η τετραμελής παρέα που καταφέρνει τόσο καλά να αλληλεπιδρά ο ένας με τον άλλο, καταφέρνει εξίσου φυσικά τη διάδραση με το κοινό. Το «περίεργο», ή για να γίνω πιο «ρεαλιστική», το «μαγικό» είναι ότι συμβαίνει εντελώς αυθόρμητα, σχεδόν από μόνο του, αυτόματα, αμέσως. Πάνω στη σκηνή τέσσερις άνθρωποι παίζουν μουσική, διασκεδάζουν, ξέρουν τι κάνουνκαι πως να το κάνουν. Παίζουν έντονα, με πάθος, με παιδαριώδη διάθεση και σκανδαλιστική όρεξη. Δίνοντας την ευκαιρία, σε όποιον ήταν εκεί να βιώσει μία ώριμη performance.

 

Ο Gib, ο εξαιρετικός drummer, «φλερτάρει» με τις χορδές του Phillip (κιθαρίστας), πηδάει πάνω στα drums για να πετάξει την μπαγκέτα του σε εμάς. Η ιδιαίτερη παρουσία της Claire, απορροφημένη στο μπάσο, με τα «θορυβώδη» (noise) ξεσπάσματα, ανέδειξε την «ήρεμη δύναμη» της μπάντας.

 

Με δύο πολύ δυνατές κιθάρες, μαζί με αυτήν του Cathal, singer /guitarist /songwriter, κατάφεραν να μας χαρίσουν –στην υπερβολή του- μία σχεδόν μουσικό-θεατρική παράσταση. Το «σερφάρισμα» στους pop ήχους ισορρόπησε τη dark διάθεση απελευθερώνοντας τον punk εαυτό μας. Το συγκλονιστικό encoré, απέδειξε ότι μπορείς να «συγκινηθείς» ξανά από την ευρωπαϊκή post-punk σκηνή με μπάντες που ερμηνεύουν, εκφράζονται και σε διασκεδάζουν όπως οι Girls Names.

Υ. Γ.: Να «συγκινηθείς» ξανά από τον Gib που με χαρά σου «αφιερώνει» την μπαγκέτα του...