Οι Κυριακές το καλοκαίρι, Μαριαλένα Σεμιτέκολου, εκδ. Ίκαρος

Οι Κυριακές το καλοκαίρι, Μαριαλένα Σεμιτέκολου, εκδ. Ίκαρος

Δεν ξέρω γιατί γράφει κάποιος ένα βιβλίο. Πώς γεννιέται μια ιδέα, μια ιστορία, πώς δημιουργούνται οι ήρωες και πώς κατασκευάζονται οι συνθήκες για να εξελιχθεί η ιστορία. Οι συγγραφείς θα ξέρουν και ίσως εγώ κακώς αναρωτιέμαι. 

Αν υπάρχει μια ιστορία/βιβλίο που δεν αναρωτήθηκα στιγμή τίποτα από τα παραπάνω, είναι αυτό που μόλις διάβασα: Οι Κυριακές, το καλοκαίρι. Γιατί αναφέρεται σε μία Κυριακή που μου ήταν εξαιρετικά γνώριμη, την είχα ζήσει και την έχεις ζήσει κι εσύ κάποτε, πριν πολλά ή λίγα χρόνια, την έχεις βιώσει και την γνωρίζεις. Και διαβάζοντας την ιστορία της Μαριαλένας Σεμιτέκολου απλά θυμάσαι, αλλά δεν αναρωτιέσαι γιατί. 

Πρόκειται για μια ιστορία που μοιάζει να είναι γραμμένη για το τίποτα. Ή για τα πάντα. Για αυτή τη μία Κυριακή που μάλλον δεν είχε καμία μετρήσιμη αξία (από αυτή την αξία που συχνά θέλουμε να προσδώσουμε στις μέρες μας) αλλά ήταν μια ολόκληρη ημέρα, μιας ζωής, μιας ηρωίδας. Και είμαι σίγουρη πως θα την αναγνωρίσεις γιατί αναμετρήθηκε με το παρελθόν.

Κάτι σαν έρωτας, πολλή πραγματικότητα, κάποια αρώματα, ησυχία και ηρεμία, λίγη ακόμη πραγματικότητα, ζέστη και ιδρώτας, άρωμα καφέ και μια ανεπαίσθητη μοναξιά, ένας λεκές στο στρώμα και μερικοί λεκέδες σοκολάτας είναι μερικά από όσα συνθέτουν της ιστορία της Μαριαλένας Σεμιτέκολου και της ανώνυμης ηρωίδας της, κι ας έχει όνομα. Σε πολυκατοικίες που βουίζουν από την ανυπαρξία των κατοίκων τους και σε ζεστά δωμάτια που γεμίζουν από τις σκέψεις και την αφήγηση, εκεί θα γράφτηκε το βιβλίο αυτό.


Ανοίγει τα μάτια της απότομα, το σεντόνι κολλημένο πάνω της, το μαξιλάρι να βράζει, το ρολόι να δείχνει δέκα και είκοσι, και η ησυχία του δρόμου να προμηνύει μια ελαφρώς δυσοίωνη Κυριακή. 

Δεν είμαι καθόλου σίγουρη για το αν αυτή η ιστορία μιλάει για κάτι όμορφο ή κάτι άσχημο. Δεν μπορώ με σιγουριά να αποφασίσω αν η ηρωίδα υποφέρει ή όχι κι ας είναι η απάντηση προφανής.
Δεν είμαι καν σίγουρη για το αν αυτή την ιστορία την διάβασα ή την έζησα. Αρκούμαι ακριβώς σε αυτή την πληρότητα που ένιωσα γυρνώντας την τελευταία σελίδα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι Κυριακές το καλοκαίρι, Μαριαλένα Σεμιτέκολου, εκδόσεις Ίκαρος